Powraca cień tamtych dni
v5
@Jerzyna K
Powraca cień tamtych dni
v5
@Jerzyna K
Dalszöveg
Zwrotka 1
Znów nad miastem stoi zmrok, jak niedokończony sen,
Ciche światła dawnych bram prowadzą mnie gdzieś hen.
W twoich oknach milczy czas, zatrzymał dawny ślad,
A w kieszeni stary list przypomina tamten świat.
Refren
Powraca cień tamtych dni, gdy serce chciało żyć,
Gdy każdy krok niósł odwagę, by jeszcze dalej iść.
Choć czas rozplata sny jak nić, co kruszy się we mgle —
Powraca cień tamtych dni… i znów prowadzi mnie.
Zwrotka 2
Na peronie stoję sam, a pamięć liczy tory,
Wiatr przewraca kartki lat, zdziera z nich kolory.
Twoje imię płynie w dal jak ptak nad taflą rzek,
I znika gdzieś za linią dróg, których nie dosięgnę już.
Refren
Powraca cień tamtych dni, gdy serce chciało żyć,
Gdy każdy krok niósł odwagę, by jeszcze dalej iść.
Choć czas rozplata sny jak nić, co kruszy się we mgle —
Powraca cień tamtych dni… i znów prowadzi mnie.
Bridge
Może jeszcze spotka nas
spokojny, jasny świt,
Może w ciszy dawnych dróg
narodzi się nowy rytm.
Refren (finale)
Powraca cień tamtych dni, jak blask odległych chwil,
Przynosi smak niedokończonych marzeń, dawnych sił.
Choć los oddala nas co dzień w bezimienny rytm godzin —
Powraca cień tamtych dni… i w sercu dalej tkwi.
Znów nad miastem stoi zmrok, jak niedokończony sen,
Ciche światła dawnych bram prowadzą mnie gdzieś hen.
W twoich oknach milczy czas, zatrzymał dawny ślad,
A w kieszeni stary list przypomina tamten świat.
Refren
Powraca cień tamtych dni, gdy serce chciało żyć,
Gdy każdy krok niósł odwagę, by jeszcze dalej iść.
Choć czas rozplata sny jak nić, co kruszy się we mgle —
Powraca cień tamtych dni… i znów prowadzi mnie.
Zwrotka 2
Na peronie stoję sam, a pamięć liczy tory,
Wiatr przewraca kartki lat, zdziera z nich kolory.
Twoje imię płynie w dal jak ptak nad taflą rzek,
I znika gdzieś za linią dróg, których nie dosięgnę już.
Refren
Powraca cień tamtych dni, gdy serce chciało żyć,
Gdy każdy krok niósł odwagę, by jeszcze dalej iść.
Choć czas rozplata sny jak nić, co kruszy się we mgle —
Powraca cień tamtych dni… i znów prowadzi mnie.
Bridge
Może jeszcze spotka nas
spokojny, jasny świt,
Może w ciszy dawnych dróg
narodzi się nowy rytm.
Refren (finale)
Powraca cień tamtych dni, jak blask odległych chwil,
Przynosi smak niedokończonych marzeń, dawnych sił.
Choć los oddala nas co dzień w bezimienny rytm godzin —
Powraca cień tamtych dni… i w sercu dalej tkwi.
A zene stílusa
„Liryczna, filmowa piosenka o miejskiej samotności i poszukiwaniu nadziei. Spokojne, wolne tempo, delikatny męski wokal z ciepłą barwą, śpiew wyważony i refleksyjny. Instrumentarium: pianino, subtelna elektronika w tle, przestrzenne syntezatory, miękka gitara, minimalistyczne smyczki w refrenie. Nastrój: melancholia, cisza, wewnętrzny spokój, światło pojawiające się po czasie. Utwór oryginalny, współczesny, poetycki — bez nawiązań do istniejących kompozycji.”
