Na skrzydłach ciszy
v5
@Jerzyna K
Na skrzydłach ciszy
v5
@Jerzyna K
Dalszöveg
Zwrotka 1
Poranek budzi mgły nad wodą,
Trzciny szepczą stary sen.
Słońce wolno wstaje z chłodu,
Jakby znało każdy cień.
Na pomoście ślady kroków,
Których nie pamięta nikt,
Tylko wiatr, co niesie spokój
I minionych chwil cichy krzyk.
Refren
A ja wciąż patrzę w dal,
Gdzie niebo styka się z dniem,
Na skrzydłach ciszy leci czas,
Nie pytając mnie.
I tylko serce wie,
Że warto było tu być,
Choć wszystko płynie gdzieś,
Jak ptaki — bez śladów w mig.
Zwrotka 2
Woda chowa dawne słowa,
Które chciałem wtedy rzec,
Każda fala jest jak rozmowa
Z kimś, kogo zabrał już sens.
Cienie drzew na tafli drżą,
Jakby bały się odejść stąd,
A ja uczę się na nowo
Że nie wszystko trzeba wziąć.
Refren
A ja wciąż patrzę w dal,
Gdzie niebo styka się z dniem,
Na skrzydłach ciszy leci czas,
Nie pytając mnie.
I tylko serce wie,
Że warto było tu być,
Choć wszystko płynie gdzieś,
Jak ptaki — bez śladów w mig.
Most
Może kiedyś wrócę tu
Innym krokiem, innym snem,
Ale to, co było mną,
Zostanie w wodzie — cieniem dni.
Refren (ciszej)
A ja wciąż patrzę w dal,
Gdzie niebo styka się z dniem…
Outro
I tylko wiatr mnie zna,
Gdy milkną wszystkie pytania.
Poranek budzi mgły nad wodą,
Trzciny szepczą stary sen.
Słońce wolno wstaje z chłodu,
Jakby znało każdy cień.
Na pomoście ślady kroków,
Których nie pamięta nikt,
Tylko wiatr, co niesie spokój
I minionych chwil cichy krzyk.
Refren
A ja wciąż patrzę w dal,
Gdzie niebo styka się z dniem,
Na skrzydłach ciszy leci czas,
Nie pytając mnie.
I tylko serce wie,
Że warto było tu być,
Choć wszystko płynie gdzieś,
Jak ptaki — bez śladów w mig.
Zwrotka 2
Woda chowa dawne słowa,
Które chciałem wtedy rzec,
Każda fala jest jak rozmowa
Z kimś, kogo zabrał już sens.
Cienie drzew na tafli drżą,
Jakby bały się odejść stąd,
A ja uczę się na nowo
Że nie wszystko trzeba wziąć.
Refren
A ja wciąż patrzę w dal,
Gdzie niebo styka się z dniem,
Na skrzydłach ciszy leci czas,
Nie pytając mnie.
I tylko serce wie,
Że warto było tu być,
Choć wszystko płynie gdzieś,
Jak ptaki — bez śladów w mig.
Most
Może kiedyś wrócę tu
Innym krokiem, innym snem,
Ale to, co było mną,
Zostanie w wodzie — cieniem dni.
Refren (ciszej)
A ja wciąż patrzę w dal,
Gdzie niebo styka się z dniem…
Outro
I tylko wiatr mnie zna,
Gdy milkną wszystkie pytania.
A zene stílusa
Nostalgic Polish-style folk ballad inspired by 1970s European singer-songwriter music. Slow tempo ~72 BPM, 4/4 time signature. Male vocal, warm, gentle, slightly raspy, emotional and intimate, sung in Polish. Minimalist arrangement featuring acoustic guitar, soft string pads, subtle piano, light bass. Analog, vintage recording feel, natural dynamics, no heavy drums. Atmosphere of reflection and longing: early morning by a lake, mist, wind, birds in the distance, sense of time passing. Mood: calm, melancholic, poetic, warm, contemplative.
