Scarlet Rain

[Zwrotka 1]
Duszną nocą, gdy lampiony wznosił wiatr,
W twoich dłoniach zakwitł mój kwiat - zgasł mój strach.
Byłeś obcy jak cień wśród tysięcy gwiazd,
A jednak w twoim oddechu znalazłem swój czas.

Szeptałeś imię moje tak, jakbyś znał je od lat,
Na ustach miałeś ogień, w spojrzeniu chłodna stal.
A ja, jak głupiec, oddałem ci cały swój swiat,
Myśląc że noc jest cudem, nie początkiem strat.

[Refren]
Scarlet rain - spadł na dachy mojego królestwa,
Płonął dzień, gdy znikałeś jak mgła niewierna.
Moje łzy, moja miłość, mój żal i gniew,
Wszystko splamił twój cień.
Scarlet rain - zanurzyłeś mnie w rzece bólu,
A ja wciąż idę tropem twojego szeptu.
Nienawidzę cię... i pragnę cię znów.
W czerwonym deszczu, w każdym ze snów.

[Zwrotka 2]
Gdy wstał poranek, nie było już ciebie,
Tylko dym na ruinach i ptaki krążące po niebie.
Moja rodzina legła tam, gdzie twój miecz zatańczył,
A ja wśród trupów wciąż czułem twój dotyk na twarzy.

Porzuciłem imię, koronę, każdy dawny ślad,
Przywdziałem drogę, co tnie jak stal.
Nie jestem już księciem - jestem twoim cieniem (ja)
Tym który cię odnajdzie, choćby runął cały świat.

[Refren]
Scarlet rain - spadł na dachy mojego królestwa,
Płonął dzień, gdy zniknałeś jak mgła niewierna.
Moje łzy, moja miłość, mój żal i gniew,
Wszystko splamił twój cień.
Scarlet rain - zanurzyłeś mnie w rzece bólu,
A ja wciąż idę tropem twojego szeptu.
Nienawidzę cię... i pragnę cię znów.
W czerwonym deszczu, w każdym ze snów.

[Bridge - szeptem]
Niech poprowadzi mnie ból, ja go pragnę jak tchu,
Choćbym miał utonąć w rzece krwi, którą zostawiłeś tu.
To nie uciekaj, nie znikaj jak tamtego poranku
Zostań ze mną, w cieniu.. mego upadku.

[Final]
Scarlet rain - w nim czekam na twoje dłonie,
Choćby miały znów zgasić moje płonące skronie.
Zabij mnie, spal mnie lub ocal,
Jesteś moim niebem i ogniem co tnie jak stal.
Scarlet rain - wracam tam, gdzie się to zaczęło,
Do tej nocy, gdzie miłość pachniała jak grzech i
wiśniowe drzewo.
Moje serce to twój miecz...
A twoje imię - mój ból i gniew.