Kiedy Runął Stary Świat
v4.5
@Jerzyna K
Kiedy Runął Stary Świat
v4.5
@Jerzyna K
Dalszöveg
1. zwrotka
Pamiętam ten dzień, choć świat chciał, bym zapomniał.
Niebo zgasło jak wypalona żarówka.
Dźwięk był cichy, ale rozciął ziemię jak nóż —
a potem nic nie było takie, jak przedtem.
2. zwrotka
Ulice, którymi chodziłem, stały się popiołem,
wielkie miasta zmieniły się w szkic ołówkiem,
niedokończony, wymazany nagle
jakby sam autor stwierdził, że za dużo wiemy.
3. zwrotka
Cisza przylgnęła do ruin jak mgła,
a ludzie stali bez słów, z oczyma jak szkło.
Każdy czuł, że to nie katastrofa, nie natura —
to ręka, której nie mieliśmy zobaczyć.
Refren
Kiedy runął stary świat,
zabrano wszystko, co miało trwać.
Wypalono pamięć, zgaszono nasz czas,
a w miejsce prawdy postawiono strach.
4. zwrotka
A jednak w popiele coś błyszczało —
jakby niedokończona myśl,
resztka dawnej energii, którą mieliśmy,
zanim zamknęli ją w zimnych sejfach ich dróg.
5. zwrotka
To był znak, że oni przyszli wcześniej,
zanim zrobili to, co miało nadejść.
Upadek nie był początkiem —
był konsekwencją tego, co ukryto przed ludźmi od wieków.
Pamiętam ten dzień, choć świat chciał, bym zapomniał.
Niebo zgasło jak wypalona żarówka.
Dźwięk był cichy, ale rozciął ziemię jak nóż —
a potem nic nie było takie, jak przedtem.
2. zwrotka
Ulice, którymi chodziłem, stały się popiołem,
wielkie miasta zmieniły się w szkic ołówkiem,
niedokończony, wymazany nagle
jakby sam autor stwierdził, że za dużo wiemy.
3. zwrotka
Cisza przylgnęła do ruin jak mgła,
a ludzie stali bez słów, z oczyma jak szkło.
Każdy czuł, że to nie katastrofa, nie natura —
to ręka, której nie mieliśmy zobaczyć.
Refren
Kiedy runął stary świat,
zabrano wszystko, co miało trwać.
Wypalono pamięć, zgaszono nasz czas,
a w miejsce prawdy postawiono strach.
4. zwrotka
A jednak w popiele coś błyszczało —
jakby niedokończona myśl,
resztka dawnej energii, którą mieliśmy,
zanim zamknęli ją w zimnych sejfach ich dróg.
5. zwrotka
To był znak, że oni przyszli wcześniej,
zanim zrobili to, co miało nadejść.
Upadek nie był początkiem —
był konsekwencją tego, co ukryto przed ludźmi od wieków.
A zene stílusa
„A vast, burning city in ruins under a storm-darkened sky. Smoky air shimmering with ember dust, abandoned silhouettes standing among collapsed towers. Deep reds and ashen blacks blend into a cinematic, melancholic inferno. Wide-angle composition, painterly texture, dramatic lighting like from a war film. Mood: despair, memory, irreversible loss.”
