Gölgede Yolculuk

Karanlıkta arıyor elinde bir fener,
Korint’in köprülerinde sessiz, yavaş ilerler...
Diyojen’den kalan gölgeler,
Sulara vurmuş ayışığı...
[1. Kısım: Türkçe/Rumca Karışık]
Türkçe:
Diyojen, elinde fener, insan arıyor.
Geceyi aydınlatan,
Gölgeyi peşine takmış, uzaklardan.
Erdi’nin sesi yankılanır,
Mimar zamanın izinde…
Rumca:
Άνθρωπος… κι όμως μόνος,
Στην γέφυρα του χρόνου...
Το φως του φαναριού,
μες στο σκοτάδι χάνεται (ışık karanlıkta kaybolur).
[Nakarat: Türkçe/Rumca]
Bir gölge, bir ışık, geçmişten kalma yankı,
Yaşlı bilgeye seslenir, "Beni bul" diye.
Koro eşliğinde:
Köpekler ulur, geceyi deler,
Gölgede yolculuk sürer, hiç bitmeyen bu serüven.
[2. Kısım: Türkçe]
Zaman durdu, Korint’te yollar
Kesişir şimdi anılarla,
Yavuz gelir, Kayıp gider,
Bir etik sorusu hep peşimizde.
[Ara Söz: Rumca]
Ρωτάμε... ηθική ή χάος; (Soruyoruz... ahlak mı kaos mu?)
Σκιές γύρω μας, παντού,
Χάνονται οι ψυχές στο άχρονο φως. (Ruhlar zamansız ışıkta kaybolur.)
[Nakarat Tekrar]
Bir gölge, bir ışık, geçmişten kalma yankı,
Yaşlı bilgeye seslenir, "Beni bul" diye.
Köpekler ulur, geceyi deler,
Gölgede yolculuk sürer, hiç bitmeyen bu serüven.
[3. Kısım: Türkçe/Rumca Karışık]
Türkçe:
Ve sonunda Diyojen, sulara gömülür,
Ahtapotla güreşen yalnız bilge.
Rumca:
Φεύγει... μα φεύγει για πάντα;
Ένας κύκλος έκλεισε,
Η σκιά επιστρέφει (Gölge geri dönüyor),
Κι εμείς συνεχίζουμε...
[Kapanış: Türkçe]
Erdi ve Mimar, yine zamandalar,
Geriye gölgeler, ve o eski fener,
Bir fısıltı kalır Korint'te,
Zamansız bilgenin sesi...