Yedi Mevsim Köprüsü

(Verse 1)
Sisli yollar, köprüde sesler,
Yedi mevsim, her adımda izler.
Kavurur sıcak yazın ateşi,
Lav ayısı bekler bizi köşede gizli.
Gör, yolun sonunda ne var?
Bu mevsimler bir sınav, bir ağır yük,
Zamanda sabit, ama ruhlarımızda akıyor,
Her bir mevsimde hayat bizi çağırıyor.
(Chorus)
Yedi mevsim köprüsü, yolumuza döşeli,
Her adımda yeni tehlike, yeni çelişki,
Bir düş, bir gerçek arası,
Ne geçmişte ne gelecekteyiz,
Bu köprüde sonsuz döngüdeyiz.
(Verse 2)
Düşerken denize, çamurdan dalgalar,
Altın basamaklar, kum gibi kayar,
Taş fırtınasında ejderle yol alırız,
Neptün kışında buzla savaşıyoruz.
Ejder kanadında uçuyoruz,
Ama soğuk bir çita yere çeker bizi,
Dişleriyle alay ederken,
Buz çatırdar, yollar açılır sessizce.
(Chorus)
Yedi mevsim köprüsü, yolumuza döşeli,
Her adımda yeni tehlike, yeni çelişki,
Bir düş, bir gerçek arası,
Ne geçmişte ne gelecekteyiz,
Bu köprüde sonsuz döngüdeyiz.
(Bridge)
Uçurtma artık bir gölge, bir tuzak,
Geçmiş ve gelecek hep aynı batak,
Bir oyun mu bu, ya da kaderin kendisi,
Zamanın yırtıklarına dokunur ellerimiz.
(Verse 3)
Yüzleşiriz sonunda, iki Ali ile,
Biri gerçek mi, biri sahte mi?
Hari’nin sözleri yankılanır,
"Seni gördüm, seni yendim, buradayım."
(Chorus)
Yedi mevsim köprüsü, yolumuza döşeli,
Her adımda yeni tehlike, yeni çelişki,
Bir düş, bir gerçek arası,
Ne geçmişte ne gelecekteyiz,
Bu köprüde sonsuz döngüdeyiz.
(Outro)
Mimar çağırıyor bizi, sesleri yankı,
Sislerin içinde kaybolur zamanın yankısı,
Yedi mevsim köprüsünde buluşuruz,
Zamanda kaybolur, ama ruhumuzla sonsuzlaşırız.