Dalszöveg
Verse 1:
Uzak yıldızlardan geldik bu karanlığa,
Kafamızda miğferler, kulaklarda çığlıklar.
Savaşmak için yaratıldık biz,
Ama sesler yankılanınca ruhumuzu boğar.
Nakarat:
Sessiz savaşçılar, sessiz acılar,
Kulaklarımızı tıkayan bu miğferler,
Duymaz olduk artık çığlıkları,
Savaşa, savaşa sessizliğe mahkumuz!
Verse 2:
Kralın emriyle çıktı Magus Bombası,
Sesler hapsedildi bu demir kutuya.
Düşmanın melodisi, bizim kurşunumuz,
Ama bu sessizlik artık içimizde patlıyor.
Nakarat:
Sessiz savaşçılar, sessiz acılar,
Kulaklarımızı tıkayan bu miğferler,
Duymaz olduk artık çığlıkları,
Savaşa, savaşa sessizliğe mahkumuz!
Bridge:
Bir tek ses duyulmaz burada,
Sadece suskunluğun yankısı var.
Kulaklıklar takılı, emirler veriliyor,
Ama sessizlik, bizim sonumuz oluyor!
(Gitar solosu başlar, mekanik gürültülerle desteklenir.)
Verse 3:
Düşlerimizde çınlar sesler,
Gucalila’nın tahtında yankılanan.
Ama savaşan bu sessizlik,
Kendi içimizde büyüyen koca bir darbe.
Nakarat:
Sessiz savaşçılar, sessiz acılar,
Kulaklarımızı tıkayan bu miğferler,
Duymaz olduk artık çığlıkları,
Savaşa, savaşa sessizliğe mahkumuz!
Outro:
Kulaklıklar, miğferler, metal çığlıklar,
Bu sessizlikle kazandık mı, yoksa kaybettik mi?
Sonsuz sessizlikte yankılanan,
Bir savaş çığlığı kalbimizin derinlerinde.