Dalszöveg
(Verse 1)
Gizemli bir mektup elimde titrer,
Sırlarla dolu, hayatım değişir birden.
Kim olduğumu bilmeden yaşarken,
Ölümsüz bir kader çağırır beni derinden.
Gözlerimde karanlık, kalbimde bir alev,
Bu dünyaya ait değilim, artık bilecekler.
Güçlerim uyanıyor, fısıldar geceye,
Kayıp ruhların yankısı kulaklarımda.
(Chorus)
Ben, kayıp ruhların izindeyim,
Bir gölge gibi sürüklenir hayallerim.
Kimim ben, nereden geldim, bilmiyorum,
Ama içimde bir fırtına, onu susturamıyorum.
(Verse 2)
Adımlarım beni bilinmeze götürür,
Her köşede sırlar, her yüz bir maskedir.
Akademide karanlık güçler kol gezer,
Ama ben buradayım, yüzleşmek için gelmişimdir.
Dostlar ve düşmanlar, hepsi bir arada,
Her biri bir sır, bir yara kalbinde saklı.
Bu yolda tek başıma değilim belki,
Ama savaşı kazanmam gerek, içimdeki korkuyu yenerek.
(Chorus)
Ben, kayıp ruhların izindeyim,
Bir gölge gibi sürüklenir hayallerim.
Kimim ben, nereden geldim, bilmiyorum,
Ama içimde bir fırtına, onu susturamıyorum.
(Bridge)
Bu gücü nasıl taşıyacağım, nasıl dayanacağım?
Kendi kaderimle savaşırken nasıl kazanacağım?
Her adımda daha da karanlık olur yollar,
Ama ışığı bulmak zorundayım, içimdeki savaşla.
(Chorus)
Ben, kayıp ruhların izindeyim,
Bir gölge gibi sürüklenir hayallerim.
Kimim ben, nereden geldim, bilmiyorum,
Ama içimde bir fırtına, onu susturamıyorum.
(Outro)
Akademi ve ölümsüzlerin kaderi ellerimde,
Bir umut ışığı, yok olmak üzere.
Karanlık güçler yaklaşırken sona,
Bu dünyada yerim var mı, yok mu, bilmeden kalırım burada.