Журек

Өзіңмен бірге өткен күн түнім
Өзім дұрыс болмадым
Жемі болдым түлкінің
Саған еріп еріксіз өзіңе ғашық болып
Аяғында қалдым жан жағында күлкінің
Бұлай боларын не боларын кім білген
Мен ба мүмкін сен бәрін бүлдірген
Сен басқаны ал сені ойлап жүрдім мен
Сезім оты өшіп күл болғанша тұрдып ем
Кеттім енді өміріңнен мәңгіге
Қоштасу сонда бұл өмірдің мәні ме
Қосып тұрайышы сені өзімнің әніме
Біргесеңдерме деп сұрайд менен әліде
Қазір бірақ саған ғашық емеспін
Естелік боп қалған жәй елессің
Қоштасудыңда кетіп қалды кемесі
Есіңе алып тұршы мені елесім