Patrycja się piekli

[Verse]
Patrycja na horyzoncie, burza wisi,
Pichci gniew w kuchni, szkło się tłucze, miski.
Ona w krzyku, sąsiadów już słychać wrzaski,
Wojnę w sercu, w dłoni trzyma flaszki.
[Verse]
Patrycja, co się stało, kto Cię uraził?
Czy to typ, co miłość obiecywał na bazie?
Wkurzona teraz, jak żmija po wadze,
Pluje ognie, ściany maluje we wspólnej klatce.
[Chorus]
Patrycja piekli się, każdy wers to wiatr,
W jej spojrzeniu gniew, nawet kot się bał.
Świat jej miejscem, choćby tu było piekło,
Kiedy mówi, żar z nieba, ogień w piekle.
[Verse]
Słowami uderza mocniej niż pięści sparing,
Każdy werbel rani, serca przestaje bić na maring.
Jak wojownik, z tarczą, nie chce stać na smyczy,
Patrycja na froncie, nikt z nią nie wytrzyma.
[Bridge]
Kiedy w nocy pazury się budzą,
Echo jej krzyków ulicami chmurza.
Rozprasza cienie, w ogniu ona płonie,
Całe życie na ostrzu, w świetle płomienia.
[Chorus]
Patrycja piekli się, każdy wers to wiatr,
W jej spojrzeniu gniew, nawet kot się bał.
Świat jej miejscem, choćby tu było piekło,
Kiedy mówi, żar z nieba, ogień w piekle.