De free mind
v3.5
@Zidan Yenmis
De free mind
v3.5
@Zidan Yenmis
Dalszöveg
Refrein:
Ik wil vrij zijn, net als vogels in de lucht,
Maar mijn verantwoordelijkheid houdt me terug.
Hebzucht trekt, ik blijf vechten voor mijn plek,
Maar ik leef, ik leef, en ik geef nooit op, respect.
Vers 1:
Ik wou vrij zijn als een vogel in de lucht,
Maar m’n verantwoordelijkheid trok me naar beneden, in de vlucht.
Hebzucht hier, hoe kan ik dan leven?
Leven zonder zorgen, zonder verantwoording te geven.
Ik dacht, we hadden een spark, maar die viel uiteen,
Zittend in het park, ‘s avonds, in de regen.
Realiseer dat ik nodig ben, voor m’n ma en m’n zus,
Ben ik er niet, dan vallen we, als een cluster, dat is dus.
Ik was vrij als een vogel, maar m’n angsten bleven volgen,
Vast als een kreeft, ze hebben me beet, die zorgen.
Dus ik pak m’n problemen vast, zei: “Je bent van mij gast!”
Ik voelde de pijn, om een man te zijn, wat een last.
Je familie voeden, altijd voor ze vechten,
Maar kijk uit met wie je je gaat hechten.
Geef geen klappen, duik diep in de boeken,
Houd je mind sharp, geen tijd om te vloeken.
Die innerlijke dialoog, die loog,
Ik nam verantwoordelijkheid, en gaf de hoop niet op, bro.
Refrein:
Ik wil vrij zijn, net als vogels in de lucht,
Maar mijn verantwoordelijkheid houdt me terug.
Hebzucht trekt, ik blijf vechten voor mijn plek,
Maar ik leef, ik leef, en ik geef nooit op, respect.
Vers 2:
De stilte van de maan in een stille nacht,
Hits anders als je alleen staat, met volle kracht.
Ik zit te denken, hoe ga ik dit leven slaan?
Vergeet dat het leven mij eerder raakt, man.
4:30 in de ochtend, ik vraag me af,
Gedraag ik me deftig, of ga ik af?
Zoveel fouten, maar ik moet ze dicht houden,
Het enige wat ik ermee kan, is lessen bouwen.
Mensen zijn als veren, sla je ze neer,
Staan ze weer op, en blijven ze daar weer.
Ik dacht altijd, m’n zin in het leven was op,
Maar realiteit? Ik was nog niet man genoeg, kop op.
Die lessen kwamen van pas, ik moest vallen en opstaan,
Geen paps in beeld, dus ik leerde op de baan.
Nu volwassen, rijdend, nog zoekend naar mijn pad,
Ga ik geld witwassen? Of zet ik die stap?
Refrein:
Ik wil vrij zijn, net als vogels in de lucht,
Maar mijn verantwoordelijkheid houdt me terug.
Hebzucht trekt, ik blijf vechten voor mijn plek,
Maar ik leef, ik leef, en ik geef nooit op, respect.
Ik wil vrij zijn, net als vogels in de lucht,
Maar mijn verantwoordelijkheid houdt me terug.
Hebzucht trekt, ik blijf vechten voor mijn plek,
Maar ik leef, ik leef, en ik geef nooit op, respect.
Vers 1:
Ik wou vrij zijn als een vogel in de lucht,
Maar m’n verantwoordelijkheid trok me naar beneden, in de vlucht.
Hebzucht hier, hoe kan ik dan leven?
Leven zonder zorgen, zonder verantwoording te geven.
Ik dacht, we hadden een spark, maar die viel uiteen,
Zittend in het park, ‘s avonds, in de regen.
Realiseer dat ik nodig ben, voor m’n ma en m’n zus,
Ben ik er niet, dan vallen we, als een cluster, dat is dus.
Ik was vrij als een vogel, maar m’n angsten bleven volgen,
Vast als een kreeft, ze hebben me beet, die zorgen.
Dus ik pak m’n problemen vast, zei: “Je bent van mij gast!”
Ik voelde de pijn, om een man te zijn, wat een last.
Je familie voeden, altijd voor ze vechten,
Maar kijk uit met wie je je gaat hechten.
Geef geen klappen, duik diep in de boeken,
Houd je mind sharp, geen tijd om te vloeken.
Die innerlijke dialoog, die loog,
Ik nam verantwoordelijkheid, en gaf de hoop niet op, bro.
Refrein:
Ik wil vrij zijn, net als vogels in de lucht,
Maar mijn verantwoordelijkheid houdt me terug.
Hebzucht trekt, ik blijf vechten voor mijn plek,
Maar ik leef, ik leef, en ik geef nooit op, respect.
Vers 2:
De stilte van de maan in een stille nacht,
Hits anders als je alleen staat, met volle kracht.
Ik zit te denken, hoe ga ik dit leven slaan?
Vergeet dat het leven mij eerder raakt, man.
4:30 in de ochtend, ik vraag me af,
Gedraag ik me deftig, of ga ik af?
Zoveel fouten, maar ik moet ze dicht houden,
Het enige wat ik ermee kan, is lessen bouwen.
Mensen zijn als veren, sla je ze neer,
Staan ze weer op, en blijven ze daar weer.
Ik dacht altijd, m’n zin in het leven was op,
Maar realiteit? Ik was nog niet man genoeg, kop op.
Die lessen kwamen van pas, ik moest vallen en opstaan,
Geen paps in beeld, dus ik leerde op de baan.
Nu volwassen, rijdend, nog zoekend naar mijn pad,
Ga ik geld witwassen? Of zet ik die stap?
Refrein:
Ik wil vrij zijn, net als vogels in de lucht,
Maar mijn verantwoordelijkheid houdt me terug.
Hebzucht trekt, ik blijf vechten voor mijn plek,
Maar ik leef, ik leef, en ik geef nooit op, respect.
A zene stílusa
Rap
