BASZTA CZAROWNIC — SZEPT TRINY
v4
@Jerzyna K
BASZTA CZAROWNIC — SZEPT TRINY
v4
@Jerzyna K
Paroles
[Intro – whispered female voice]
Podejdź…
Te mury jeszcze pamiętają.
[Verse 1]
Nad Słupią wieczór zgasił dzień,
na mokrych cegłach zadrżał cień.
W ostatnim oknie błysnął blask,
choć nikt nie mieszka tam od lat.
Pod basztą wiatr zatrzymał krok,
jakby usłyszał coś przez mrok.
A potem z głębi zimnych ścian
popłynął szept do pustych bram.
[Pre-Chorus]
Nie pytaj, ile minęło zim,
nim ktoś usłyszał mnie.
Przyłóż do muru ciepłą dłoń,
nie odwracaj się…
[Chorus]
Baszto Czarownic, wypuść mój głos,
niech go po rzece poniesie noc.
Nie byłam ogniem, nie byłam złem,
miałam jak inni swój dom i sen.
Baszto Czarownic, otwórz mi drzwi,
tyle zostało niewypłakanych łez.
Niech ktoś zapamięta, nim przyjdzie świt,
że pod tym imieniem był człowiek też.
[Short violin interlude]
[Verse 2]
Pamiętam ciepło czyichś rąk,
na stole chleb, za oknem klon.
Ktoś mnie po imieniu wołał w progu,
zanim odebrano mi mój dom.
Potem już każdy spuszczał wzrok,
gdy prowadzono mnie przez mrok.
I tylko rzeka, płynąc w dal,
mój cichy głos ze sobą brała.
[Bridge – intimate, almost spoken]
Jeżeli spotkasz przy tych murach
kobietę bladą niczym świt,
nie musisz pytać, czego szuka…
Wystarczy chwilę przy niej być.
[Final Chorus – emotional]
Baszto Czarownic, wypuść mój głos,
niech go po rzece poniesie noc.
Nie byłam ogniem, nie byłam złem,
miałam jak inni swój dom i sen.
Baszto Czarownic, otwórz mi drzwi,
niech wiatr ostatnią osuszy łzę.
Ktoś mnie po imieniu zawołał dziś…
Po tylu latach usłyszał mnie.
[Outro – whispered]
Mam na imię Trina…
Teraz już wiesz.
Podejdź…
Te mury jeszcze pamiętają.
[Verse 1]
Nad Słupią wieczór zgasił dzień,
na mokrych cegłach zadrżał cień.
W ostatnim oknie błysnął blask,
choć nikt nie mieszka tam od lat.
Pod basztą wiatr zatrzymał krok,
jakby usłyszał coś przez mrok.
A potem z głębi zimnych ścian
popłynął szept do pustych bram.
[Pre-Chorus]
Nie pytaj, ile minęło zim,
nim ktoś usłyszał mnie.
Przyłóż do muru ciepłą dłoń,
nie odwracaj się…
[Chorus]
Baszto Czarownic, wypuść mój głos,
niech go po rzece poniesie noc.
Nie byłam ogniem, nie byłam złem,
miałam jak inni swój dom i sen.
Baszto Czarownic, otwórz mi drzwi,
tyle zostało niewypłakanych łez.
Niech ktoś zapamięta, nim przyjdzie świt,
że pod tym imieniem był człowiek też.
[Short violin interlude]
[Verse 2]
Pamiętam ciepło czyichś rąk,
na stole chleb, za oknem klon.
Ktoś mnie po imieniu wołał w progu,
zanim odebrano mi mój dom.
Potem już każdy spuszczał wzrok,
gdy prowadzono mnie przez mrok.
I tylko rzeka, płynąc w dal,
mój cichy głos ze sobą brała.
[Bridge – intimate, almost spoken]
Jeżeli spotkasz przy tych murach
kobietę bladą niczym świt,
nie musisz pytać, czego szuka…
Wystarczy chwilę przy niej być.
[Final Chorus – emotional]
Baszto Czarownic, wypuść mój głos,
niech go po rzece poniesie noc.
Nie byłam ogniem, nie byłam złem,
miałam jak inni swój dom i sen.
Baszto Czarownic, otwórz mi drzwi,
niech wiatr ostatnią osuszy łzę.
Ktoś mnie po imieniu zawołał dziś…
Po tylu latach usłyszał mnie.
[Outro – whispered]
Mam na imię Trina…
Teraz już wiesz.
Style de musique
Haunting Polish cinematic electronic waltz, strict 3/4 time, 92 BPM. Solo adult female lead throughout, warm smoky lower register, intimate storytelling, clear natural Polish diction. Whispered opening, restrained verses, soaring memorable chorus with a tender human vulnerability. Expressive solo violin hook, dark cello, felt piano, delicate music box, deep warm synth bass, subtle electronic waltz percussion, distant clock chimes, river ambience and wind. Gothic autumn atmosphere, suspense gradually turning into compassion. Brief instrumental interlude, emotional final chorus, whispered ending. Compact radio arrangement, target 3:30. No male vocals, no rap, no screaming, no EDM drop, no long intro or extended instrumental sections.
