چرخ سرکوب

[Verse 1]
او با موتور می‌رفت
روی سرِ مردی
وان چرخِ سرکوبش
مملو زِ نامردی

آن‌ها نمی‌دیدند
در این جهانِ رنگی
چشمانشان بی‌روح
دل‌هایشان سنگی

[Chorus]
خون‌های یارانم
در کوچه‌ها جاری
قرمز شد و لرزاند
این عصرِ بیداری
خون‌های یارانم
نامِ همه‌مان شد
بر سنگ و بر دیوار
بر زخمِ هر دلسوز

[Verse 2]
یک کفشِ پاره ماند
در دستِ یک مادر
عکسی که خیسِ اشک
گم شد میانِ دفتر

یک مشت مشتِ خالی
در قاب‌ها فریاد
هر قطره می‌پرسید
کی می‌رسد فریاد؟

[Chorus]
خون‌های یارانم
در کوچه‌ها جاری
قرمز شد و لرزاند
این عصرِ بیداری
خون‌های یارانم
نامِ همه‌مان شد
بر سنگ و بر دیوار
بر زخمِ هر دلسوز

[Bridge]
آیا کسی پرسید
از خشمِ آن کودک؟
از چشمِ آن رهگذر
از بغضِ آن بی‌لَک؟

هر ردِّ لاستیکی
بر پوستِ این کوچه
ماند و شهادت داد
بر نسلِ ما هر شب

[Chorus]
خون‌های یارانم
در کوچه‌ها جاری
قرمز شد و لرزاند
این عصرِ بیداری
خون‌های یارانم
از مرگ، معنا ساخت
تا اسمِ آزادی
بر لب بماند، پاک