Ja, Robot

[Intro]
Czasem patrzę ludziom w oczy
i widzę ciszę…
jakby dusze zasnęły
pod ciężarem świata…

[Zwrotka 1]
Biegniemy coraz szybciej
przez zimne światła dni,
każdy czegoś szuka,
lecz nie wie już czego chce.

Uśmiechy są jak cienie,
słowa tracą dawny sens,
tak łatwo dziś być obok,
a tak trudno poczuć czyjś ból.

Serca zamknięte w sobie,
myśli toną w pustym szumie,
coraz mniej prawdziwych uczuć,
coraz więcej samotnych dusz.

[Pre-Chorus]
Kiedyś człowiek umiał płakać,
umiał podać komuś dłoń,
dziś mijamy siebie w ciszy
jak zagubiony nocą tłum…

[Refren]
Ja, Robot…
uczę się nie czuć nic,
Ja, Robot…
choć w środku jeszcze wołam.

Gdzie podziało się współczucie?
Gdzie zgubiliśmy swój blask?
Czemu coraz więcej ludzi
ma kamienne serca dziś…

Ja, Robot…
czy jeszcze mam duszę?
Czy tylko oddycham już…

[Zwrotka 2]
W oczach dzieci gaśnie światło,
które kiedyś niosło sny,
a nadzieja cicho znika
pośród pustych, obcych dni.

Ludzie boją się bliskości,
ukrywają prawdziwą twarz,
łatwiej mówić do milczenia
niż naprawdę przy kimś trwać.

I czasami mam wrażenie,
że świat zasnął gdzieś bez snów,
a człowieczeństwo cicho płonie
jak ostatni mały płomień.

[Bridge]
Jeśli jeszcze umiesz kochać…
jeśli boli Cię czyjś płacz…
jeśli czujesz cudzą samotność…
to nie pozwól sobie zgasnąć.

Bo dusza nie jest programem…
a serca nie da się zastąpić…

[Refren – mocniej]
Ja, Robot…
nie chcę żyć bez emocji,
Ja, Robot…
chcę jeszcze poczuć świat.

Chcę odnaleźć ludzkie dłonie,
ciepło słów i zwykły gest,
nim ostatnie dobre serce
zamieni się w zimny cień…

[Outro]
Może jeszcze nie jest za późno…
by przypomnieć sobie
jak być człowiekiem…