Tam, gdzie czeka port

[Intro – mówione lub półśpiewane, jak stary wilk morski po grogu]

Eee… człowiek to zawsze gdzieś płynie, choć czasem sam nie wie dokąd.
Ale dopóki są fale, kumple i gitara — to i cumować nie trzeba.
Bo port... port to nie miejsce. Port to stan duszy, panowie...

Zwrotka 1

Znowu w żaglach cisza śpi,
a pod pokładem śpiewa wiatr.
Na kompasie zero dni,
w sercu hula stary szlak.
Na kei ktoś zostawił ślad,
z wiatrem poszedł, może wróci,
a ja w kuflu szukam gwiazd,
bo przy piwie też są żeglujący.

Refren

Tam, gdzie czeka port,
gdzie w tawernie śmiech i chmiel,
tam powróci każdy z nas,
choćby sztormów miał już dość.
Tam, gdzie czeka port,
gdzie przy stole brzęczy szkło,
tam przychodzi każdy raz,
kiedy morze śni się znów…

Zwrotka 2

Mówią – życie to nie rejs,
ale przecież płynąć chcą.
Na mapie kreska – stary cień,
a za linią tylko ląd.
A ja wolę słony smak,
i tę rdzawą w porcie ławkę,
bo choć świat się zmienia tak,
wiatr w żaglach brzmi tak samo zawsze.

Refren (powtórzyć)

Tam, gdzie czeka port,
gdzie w tawernie śmiech i chmiel,
tam powróci każdy z nas,
choćby sztormów miał już dość.
Tam, gdzie czeka port,
gdzie przy stole brzęczy szkło,
tam przychodzi każdy raz,
kiedy morze śni się znów…

Coda (mówione, szeptane)

A jak już dopłynę…
To niech tam będzie stolik przy oknie,
kufel zimny…
i ktoś, kto zna refren.