Holenderski Sen

[Intro]
Yo…
Dla wszystkich,
którzy wyjechali za chlebem…
Holandia…
miało być lepsze życie…
a wyszło jak zawsze…

[Zwrotka 1]
Bus pełny ludzi z jedną walizką,
Każdy miał plan żeby zmienić wszystko.
„Pojadę na chwilę, odłożę trochę” —
Mówił każdy kiedy ruszał w drogę.

Biuro pracy obiecało złote góry,
Dobre pieniądze i spokojne mury.
A później hotel —
cztery ściany,
Sześciu chłopa i materac zniszczony.

Wspólna kuchnia, syf na blacie,
Ktoś znów zasnął w roboczych ciuchach.
Za oknem deszcz i zimny wiatr,
A człowiek tęskni za normalnym światem.

[Pre-refren]
Miało być lepsze jutro…
Miała być kasa i nowy start…
A czasem ledwo starcza
na rachunki i kilka paczek fajek.

[Refren]
Holandia…
Tu marzenia szybko tracą kolor.
Browar za browarem,
flaszka za flaszką,
żeby choć na chwilę zapomnieć o problemach.

Holandia…
Krystyna i biała dama rządzi nocą.
A rano niewyspani ludzie
znów jadą robić swoje godziny.

[Zwrotka 2]
Ścieżki na stole nie mają końca,
Muzyka dudni prawie do rana.
Ktoś krzyczy, ktoś płacze,
Ktoś mówi że już nie daje rady.

W hotelach życie tętni nocą,
Bo każdy chce zagłuszyć samotność.
Jedni piją z nudów,
Drudzy żeby nie myśleć o domu.

Rano budzik o piątej trzydzieści,
Głowa pęka po kolejnym melanżu.
Ale trzeba wstać,
Bo jak nie pójdziesz —
to nie będzie godzin.

Deszcz wali prosto w twarz,
Zimno wbija się pod kurtkę.
A człowiek stoi na magazynie
I myśli:
„Po co ja tu jeszcze jestem?”

[Pre-refren]
Przyjechali po lepsze życie…
A wielu zgubiło tutaj siebie.
Bo kiedy człowiek jest sam,
Łatwo wpaść w złe towarzystwo.

[Refren]
Holandia…
Tu marzenia szybko tracą kolor.
Browar za browarem,
flaszka za flaszką,
żeby choć na chwilę zapomnieć o problemach.

Holandia…
Krystyna i biała dama rządzi nocą.
A rano niewyspani ludzie
znów jadą robić swoje godziny.

[Bridge]
I tylko czasem ktoś siada po cichu,
Patrzy w telefon i zdjęcia rodziny.
Bo każdy tutaj za kimś tęskni,
Choć rzadko mówi o tym głośno.

Niektórzy się podnoszą,
Inni lecą już całkiem na dno.
Holenderski sen…
nie każdemu daje szczęście.

[Zwrotka 3]
Są też tacy co walczą dalej,
Mimo zmęczenia i ciężkich dni.
Bo gdzieś głęboko nadal wierzą,
Że kiedyś wszystko się odmieni.

Ale życie tutaj potrafi zmielić,
Człowieka szybciej niż myślisz.
Dlatego trzymaj się ludzi,
Którzy chcą Cię podnieść —
a nie ciągnąć na dno.

[Refren końcowy]
Holandia…
Między pracą a melanżem.
Między marzeniem
a brutalną rzeczywistością.

Holandia…
Miasto świateł i samotnych ludzi.
Każdy przyjechał po lepsze jutro…
Ale nie każdy je znalazł.

[Outro]
Yo…
Dla wszystkich Polaków za granicą…
Trzymajcie się…