Barbara, moja burza i spokój

[Verse 1]
Barbara
Barbara — moja kobieta
Czasem jak burza
Czasem jak poezja
Krzyczysz mi w ucho
Mówisz co mam robić
A ja tylko chcę chwilę sobie pochodzić

[Pre-Chorus]
Wiem
Że kochasz
Tylko mówisz z krzykiem
Z twoich dłoni leci ogień i dotyk
Ja uciekam w butach
W swoim rytmie
Ty się boisz
Że cię stracę w tym tłumie

[Chorus]
Barbara
Moja burza i spokój
Kiedy gasną wszystkie okna w bloku
Ty mnie zalewasz falą słów i żalu
A ja wracam
Bo mi ciebie ciągle mało
Barbara
Między śmiechem a łzami
Gdy się gubisz
Ja cię trzymam rękami
Choć mnie męczysz
Choć mnie czasem ranisz
Jesteś domem
Do którego wracam zanim zaśniesz