Paweł, Ewelina i szef

[Verse 1]
Spotykasz mnie w kuchni
Znów ta sama kawa
Mówisz
Że za głośno śmieję się z banałów
Na biurku raporty
W oczach iskry
Chaos
Na szyi Twój identyfikator
Jak zakazany znak

[Chorus]
Paweł i Ewelina w pracy po godzinach
Drzwi zamknięte lekko
Serca w czerwonych liniach
On dzwoni i pyta
Gdzie jesteś o tej porze
A Ty mówisz: „spokojnie”
Choć dusisz się w jego torze

[Verse 2]
On liczy Twoje kroki
Sprawdza każdy piksel
Ty ściskasz w dłoni telefon
Ja dotykam myszkę
Udajesz
Że to śmieszne
Te jego podejrzenia
A w windzie między piętrami zrywa nam się hamulec

[Chorus]

[Bridge]
Mężu Eweliny
Tyranie dnia codziennego
Twoje krzyki odbijają się w jej skrzynce mailowej
Nie widzisz
Jak gaśnie
Gdy mierzysz ją wzrokiem
Ja widzę
Jak oddycha dopiero
Gdy zamykam za nami pokój

[Chorus]