Betonowe Serca

Intro (spoken/rap):
Mówią, że świat idzie do przodu —
ale nie mówią, że ludzie idą w dół.
Że serca twardnieją szybciej niż beton w blokach,
a prawda ginie w reklamach, krzykach i sloganach.

Patrzysz — jedni lecą prywatnym samolotem,
inni liczą drobne, żeby starczyło do soboty.
Wszyscy chcą być wielcy,
ale mało kto chce być dobrzy.

A ja tylko pytam —
kiedy człowiek przestał być człowiekiem?
Kiedy zaczęliśmy działać jak boty,
a nie czuć jak ludzie?

…Dobra. Lecimy.

Refren:
Jedni mają wszystko, inni liczą każdy grosz,
Pałace na wzgórzach, a obok bieda jak noc.
Politycy kłamią, media robią z nas ślepy tłum,
Ludzie coraz zimniejsi — jak boty, bez serc, bez słów.

Zwrotka 1:
Mówią: „Każdy może dojść na szczyt” — ale to kłamstwo,
Bo jak startujesz z niczym, to życie jest ciężką walką.
Bogaci rodzą się wysoko, my mamy schody w dół,
Im łatwiej rosnąć w siłę, nam trudniej wstać znów.

Dzieci marzą o chlebie, inni marzą o jachtach,
Ktoś ma trzy domy, ktoś śpi w zimnych klatkach.
„Pracuj więcej” — mówią ci, co nigdy nie znali biedy,
A my ciągle próbujemy, mimo że brak sił i kredyt.

Refren:
Jedni mają wszystko, inni liczą każdy grosz,
Pałace na wzgórzach, a obok bieda jak noc.
Politycy kłamią, media robią z nas ślepy tłum,
Ludzie coraz zimniejsi — jak boty, bez serc, bez słów.

Zwrotka 2:
Telewizja mówi: „to twoja wina, że toniesz”,
A oni piją szampana i mówią, że wszystko jest dobrze.
Obiecują przed wyborami, po wyborach cisza,
Prawda chowa się w cieniu, kłamstwo zawsze pierwsze błyszczy.

Każdy goni za lajkiem, a nie za człowiekiem,
Mało kto powie: „pomogę”, łatwiej przejść obok bez słowa.
Świat twardnieje, serca robią się zimne jak lód,
A ja tylko pytam — gdzie zniknął człowiek wśród ludzi?

Refren / Outro:
Jedni mają wszystko, inni proszą o szansę,
Jedni lecą wysoko, inni walczą o oddech każdego dnia.
Świat coraz bardziej plastikowy, coraz mniej w nim dusz,
Chciałem wierzyć w ludzi, ale patrzę — i boli, bo serca są już jak boty — bez uczuć, bez snów.