JEDNO SŁOWO

[Intro]
Zwykły dzień.
Zwykły wieczór.
Koperta pod drzwiami.

Bez nadawcy.

[Zwrotka 1]
Leżała cicho pod drzwiami,
jakby przyniósł ją sam wiatr.
Bez nazwiska i adresu,
tylko mój znajomy świat.

Otworzyłem ją powoli,
w środku kartka, kilka zgięć.
Ani daty, ani podpisu,
jedno słowo. Tylko jedno.

[Pre-Chorus]
A jednak wystarczyło,
żeby nagle cofnąć czas.
Bo są słowa, które znaczą
więcej niż tysiące zdań.

[Refren]
Jedno słowo —
i wróciło tamto lato.
Twoje dłonie, tamten wieczór,
to, co miało dawno zgasnąć.

Jedno słowo —
a ja znałem każdy znak.
Nie musiałaś się podpisywać,
serce wiedziało i tak.

[Zwrotka 2]
Usiadłem przy pustym stole,
kartka drżała w moich dłoniach.
I wracały małe chwile,
których czas nie zdołał zabrać.

Twoja kawa o poranku,
włosy rozsypane snem.
Jak mówiłaś moje imię,
kiedy było trochę źle.

Tyle razy chciałem zapomnieć,
tyle razy mówiłem: „dość”.
A wystarczyła jedna kartka,
żebyś znowu była obok.

[Pre-Chorus]
Nie potrzeba było zdjęcia,
ani kilku pięknych zdań.
Znałem sposób, w jaki piszesz,
znałem ciebie pośród słów.

[Refren]
Jedno słowo —
i wróciło tamto lato.
Twoje dłonie, tamten wieczór,
to, co miało dawno zgasnąć.

Jedno słowo —
a ja znałem każdy znak.
Nie musiałaś się podpisywać,
serce wiedziało i tak.

[Bridge]
Przez godzinę patrzyłem na kartkę,
jakby miała powiedzieć coś więcej.

Może to pomyłka?
Może ktoś inny?
Może tylko przypadek?

Ale przecież…

nikt poza tobą
nie wiedział,
jak bardzo czekałem
właśnie na to słowo.

[Instrumental]

[Final Chorus]
Jedno słowo —
i już wiedziałem, co mam zrobić.
Nie potrzebowałem adresu,
serce znało tamtą drogę.

Jedno słowo —
czasem tyle zmienia świat.
Wziąłem kurtkę, zgasiłem światło,
kartkę schowałem jak skarb.

I dopiero wtedy
spojrzałem na nią jeszcze raz.

Było tam napisane…

[Outro – prawie szeptem]

„Wróć.”

A ja wróciłem.