BRAKUJĄCE ELEMENTY

[Intro]
Znów rozsypał mi się dzień
na tysiąc małych części.
Patrzę na nie i już wiem —
nie wszystko da się zmieścić.

[Zwrotka 1]
Mam na stole kilka chwil,
których nie umiem poukładać.
Jedna pasuje prawie, lecz
ciągle coś się nie zgadza.

Próbuję znaleźć właściwy kształt,
obracam każdy w dłoni.
To, co miało tworzyć mój świat,
czasami od niego stroni.

[Pre-Chorus]
I może gdzieś po drodze
zgubiłem ważny fragment nas.
Może leży całkiem blisko,
tylko nie dostrzegam go od lat.

[Refren]
Mój niepoukładany świat
wciąż rozsypuje się przede mną.
Szukam brakujących części,
żeby wreszcie stał się jedną całością.

Tyle klocków nie pasuje,
choć wciskam je na siłę od lat.
Może nie wszystko trzeba składać,
żeby zrozumieć własny świat.

[Zwrotka 2]
Mam pudełko pełne spraw,
które miały mieć znaczenie.
Kilka planów, kilka dat,
kilka niespełnionych marzeń.

Jedne części zabrał czas,
inne sam gdzieś zostawiłem.
A te, których szukałem latami,
może nigdy moje nie były.

[Pre-Chorus]
Więc już nie pytam siebie,
czemu obraz wciąż nie zgadza się.
Może właśnie te puste miejsca
też opowiadają coś o mnie.

[Refren]
Mój niepoukładany świat
wciąż rozsypuje się przede mną.
Szukam brakujących części,
żeby wreszcie stał się jedną całością.

Tyle klocków nie pasuje,
choć wciskam je na siłę od lat.
Może nie wszystko trzeba składać,
żeby zrozumieć własny świat.

[Bridge]
A jeśli nigdy nie znajdę
ostatniego puzzla do tych ram?
Jeśli obraz pozostanie
trochę niepełny — taki jak ja?

Może właśnie w tych szczelinach
wpada światło, którego mi brak.
Może piękny może być też
niepoukładany świat.

[Final Chorus]
To mój niepoukładany świat,
już nie składam go na siłę.
Niech zostanie kilka miejsc,
których jeszcze nie wypełniłem.

Bo nie każdy klocek pasuje,
nie każda droga prowadzi tam.
Jeszcze szukam swoich części…
ale coraz bardziej siebie mam.

[Outro]
Jeszcze kilka pustych miejsc…
jeszcze kilka nieznanych lat.
Może nigdy nie będzie gotowy.

Mój niepoukładany świat.