Heniek z Kielc

[Zwrotka 1]
W Kielcach każdy go zna,
Heniek w berecie i w kapturze ma łup.
Na ławce siedzi jak pan,
A wzrokiem rozbiera pół miasta na styk.

Ma krok, co nie zna wstydu,
Ma śmiech jak szkło i tani rum.
I gada: „Dziewczyno, chodź bliżej,
bo ja mam jeszcze niejedną grę”.

[Pre-Chorus]
I mruga, i kręci,
i każdy to wie.
Gdzie Heniek przejdzie,
tam serce się śmieje.

[Chorus]
Heniek niejedną piczę rozpruł,
Heniek niejedną piczę rozpruł.
Stary lis, a dalej ma gust,
Heniek niejedną piczę rozpruł.
A teraz chce Musiałową,
A teraz chce Musiałową.
Patrzy w okno, stoi jak król,
A teraz chce Musiałową.

[Zwrotka 2]
Pod blokiem staje codziennie,
z torbą na chleb i planem na cud.
„Pani Musiałowa, dzień dobry,
czy pani ma chwilkę, czy pani ma luz?”

Na klatce pachnie plotkami,
ktoś mówi: „Heniek, opanuj ten zew”.
A on tylko poprawia kołnierz,
bo wie, że to działa jak żaden lek.

[Pre-Chorus]
I mruga, i kręci,
i każdy to wie.
Gdzie Heniek przejdzie,
tam serce się śmieje.

[Chorus]
Heniek niejedną piczę rozpruł,
Heniek niejedną piczę rozpruł.
Stary lis, a dalej ma gust,
Heniek niejedną piczę rozpruł.
A teraz chce Musiałową,
A teraz chce Musiałową.
Patrzy w okno, stoi jak król,
A teraz chce Musiałową.

[Bridge]
Mówią: „Heniek, odpuść już,
bo lata nie takie, co dawniej”.
A on z uśmiechem na twarzy:
„Ja jeszcze mam ogień w dłoni”.

I zanim ktoś zdąży zaprzeczyć,
już stoi pod drzwiami jej,
bo serce emeryta z Kielc
ma temperament większy niż chęć.

[Chorus]
Heniek niejedną piczę rozpruł,
Heniek niejedną piczę rozpruł.
Stary lis, a dalej ma gust,
Heniek niejedną piczę rozpruł.
A teraz chce Musiałową,
A teraz chce Musiałową.
Patrzy w okno, stoi jak król,
A teraz chce Musiałową.