Lời bài hát
Pognała wołki na bukowinę,
Wzięła ze sobą skrzypki jedyne
I grała, śpiewała,
Swoje siwe, siwe wołki pasała.
Pasła je, pasła, aż pogubiła:
„Cóż ja, nieszczęsna, będę robiła?!”
Więc chodzi i płacze:
„Już ja swoje siwe wołki potracę”.
Usłyszał Jasio płacz, narzekanie,
Przyleciał do niej na to płakanie:
„Dziewczyno, cóż ci to,
Pewnie twoje siwe wołki zabito?”
O, gdybyś moje wołki odnalazł,
Dałabym ja ci buziaka zaraz,
Oj zaraz, oj zaraz,
Siedemdziesiąt siedem razy raz po raz.
Poleciał Jasio na Bukowinę,
Odnalazł wołki, prosił dziewczynę:
„Dziewczyno, wołki masz,
Obiecałaś dać buziaka, daj zaraz”.
Phong cách âm nhạc
Traditional Polish folk song, authentic village atmosphere, warm female lead vocal with gentle male backing vocals, acoustic violin (skrzyce), accordion, folk flute, acoustic guitar, lively yet nostalgic melody, catchy sing-along chorus, rich folk harmonies, natural countryside ambience, joyful and romantic storytelling, old Polish highland and Bukowina folk style, organic instruments only, emotional dynamics, professional folk recording, memorable melody, warm acoustic sound, traditional dance feel, 105 BPM, clear vocals, no electronic instruments, no rap, no autotune.