Muj testament życia

Zwrotka 1:
Każdy poranek zaczyna się bólem,
Kości jak ogień, płuca pełne burz.
Lekarze patrzą – bez nadziei w oczach,
Ale ja wciąż idę, nie zatrzymam się już.

Pre-refren:
Wiem, że mam mało czasu,
Ale dopóki bije serce w piersi mej –

Refren:
Chuj z chorobą, nie odbierze mi Oliwii,
Pierdolony los, nie złamiesz mnie!
Dla mojej Oliwii stanę choćby w piekle,
Do ostatniego oddechu będę walczył, wiesz!

Zwrotka 2:
Byłem raniony tysiącem słów,
Tłamszony latami, wciąż niosę swój krzyż.
Ale gdy słyszę, jak śmieje się Oliwia,
Wiem, że w tej walce nigdy nie jestem sam.

Pre-refren:
Nie pokażę łez, nie dam bólowi twarzy,
Ojciec to tarcza, ojciec to strażnik!

Refren:
Chuj z chorobą, nie odbierze mi Oliwii,
Pierdolony los, nie złamiesz mnie!
Dla mojej Oliwii stanę choćby w piekle,
Do ostatniego oddechu będę walczył, wiesz!

Most:
A kiedy przyjdzie noc ostatnia…
Nie chcę, by Oliwia widziała mój strach.
Niech zapamięta, że ojciec był silny,
Choć w środku pierdolony ból rozrywał mnie na pół.

Refren – finał:
Chuj z chorobą, nie odbierze mi Oliwii,
Pierdolony los, nie złamiesz mnie!
Dla mojej Oliwii stanę choćby w piekle,
Do ostatniego oddechu będę walczył, wiesz!

Outro:
Ból to mój cień…
Ale ja jestem światłem.