Gökyüzü ve Kapaklar

Gökyüzü mor, gönlüm bulanık,
Ay çatlıyor içinde eski bir tanıdık.
Kabaklar dizilmiş yola,
Her biri durmuş bir masala.
Toprak ıslak, düşler serin,
Kalbim gıcırdar, rüzgâr derin.
Penceremden geçer zaman,
Bir gülüş kalır yastığımdan.
Söylerken eğilir gibi.
Bulur dinler beni,
Bir sır dökülür sanki,
Yakınlarımdan biri,
Getirir bir haberi.
Elimde bir avuç tohum,
Kabak değil hepsi yıldız,
Bir sen değilsin şanssız.
Açar içinden bir yalnız.