Szeptucha i Szaman

Zwrotka 1
W ciemnym lesie, gdzie sowa woła,
gdzie stare dęby strzegą korona,
szeptucha w cieniu splata zaklęcia,
by uleczyć duszę, oczy, serca.

Zwrotka 2
Szaman uderza w bęben jak burza,
rytmem przyzywa duchy natury.
W dymie jałowca, w szumie ognia,
tajemna wiedza budzi wspomnienia.

Refren
Szeptucha i szaman, strażnicy wiary,
niosą uzdrowienie w pieśni i czary.
Korzeń i liść, kwiat w dłoni drży,
ziół mocą leczysz, co w tobie tkwi.

Zwrotka 3
Rumiankiem koi spętane sny,
pokrzywa daje odwagę i sił,
dziurawiec w sercu rozpala światło,
a mięta chłodzi, gdy dusza płacze.

Zwrotka 4
Szaman nad rzeką wpatrzony w fale,
widzi obrazy dawnych rytuałów.
Kamienie szepczą, wiatr niesie głos,
że wszystko w świecie ma jeden los.

Refren
Szeptucha i szaman, strażnicy wiary,
niosą uzdrowienie w pieśni i czary.
Korzeń i liść, kwiat w dłoni drży,
ziół mocą leczysz, co w tobie tkwi.

Most
Ziemia to matka, ogień to brat,
woda obmywa, powietrze gra.
Kto słucha serca, odnajdzie znak —
droga do zdrowia jest w naszych snach.

Zwrotka 5
Nad ranem cisza spowija pola,
mgła niesie szept jak stara modła.
Zbierają zioła w rosie i mroku,
by w ludzkie życie wlać znów spokój.

Refren (powtarzany z mocą)
Szeptucha i szaman, strażnicy wiary,
niosą uzdrowienie w pieśni i czary.
Korzeń i liść, kwiat w dłoni drży,
ziół mocą leczysz, co w tobie tkwi.

A kiedy księżyc rozświetli ścieżki,
znów się odezwą pradawne pieśni.
Bo kto zaufa mocy natury,
odnajdzie zdrowie i stare chóry.