Паэт

Ад ро́дных ниу,ад ро́днай ха́ты
У па́нски двор дзеля́ красы́
Яны́ бязро́дныя узя́ты
Ткаць залаты́я паясы́

И ця́гам до́угия часины
Дзяво́чыя забы́ушы сны
Свае шырокия тканины
На лад пярсицки ткуць яны́

Чый гэта вершы
Хто не ведау гэта
Багдано́вича Максима
Беларускага народнага паэта

Паездкай у Вильно быу надхня́ны
Хоць у Нижним Ноугаро́дзе жыу
Нажаль так склау́ся лёс яго́ хваро́бны
И у той свет зыйшо́у ён маладым

А за сцяно́й смяецца поле
Ззия́е неба з-за вакна́
И думки мкнуцца мима воли
Туды́ дзе расцвяла вясна

Дзе блишча збожжа у яснай да́ли
Синеюць мила васильки
Хало́дным срэбрам ззя́юць хва́ли
Миж гор лиючайся раки

Цямнее край зубча́ты бора
И тчцэ забыушыся рука
Замиж пярсидскага узо́ра
Цвяток радзимы василька

Чый гэта вершы
Хто не ве́дау гэта
Багдано́вича Максима
Беларускага народнага паэта

Паездкай у Вильно быу надхня́ны
Хоць у Нижним Ноугаро́дзе жыу
Так склауся лёс яго́ хваро́бны
Недатвары́у,недалюбиу

Чый гэта верш
Так ведай гэта
Багдано́вича Максима
Беларускага народнага паэта

Цямнее край зубча́ты бора
И тчцэ забыушыся рука
Замиж пярсидскага узо́ра
Цвяток радзимы василька

Замиж пярсидскага узо́ра
Цвяток радзимы василька