Lời bài hát
[Verse]
Ziemia krzykiem nawołując, miasto gniew swój pokazuje,
Na ulicach duszno, jakby smog w powietrzu psuje.
Z betonowych klatek, w labiryncie życia,
Każdy walczy, pot na skroniach, krzyk z ukrycia.
[Verse]
Na zakrętach losu, gubiąc zakamarki świtu,
Twarze szare, blaski neonów, nocy frytki,
W autobusie marzeń, tłum bez adresata,
Dzieciaki grają w życie, za oknem deszcz i zima.
[Chorus]
Tu kultura cztery kąty splata,
Tam gdzie granic nie zna świat oszalały,
Brat z bratem ramię w ramię idą,
O przyszłości ściany szumią, z każdym dniem żyjemy.
[Bridge]
У горадзе, як у лесе, адзінока паўза,
Адно жыццё, адна душа, шэпт мары разважна.
Сны, быццам зоркі, туманам абдураюць,
Рэальнасць далікатная, як вецер за вусамі гуляе.
[Verse]
Падворак, дзе спадчына на кожным кроку,
Старыя песні, што дзеці спяваюць ў ночы.
Мова крыжамі цягне, адстанаўленне духу,
Там, дзе нашыя мара, пад крылымі зроку.
[Chorus]
Тут культура чатыры куты злучае,
Там, дзе абмежаванняў не ведае шалёны свет,
Брат з братам плечы ў плячы ідуць,
Аб будучыні сцены шэпчуць, з кожным днём жывем.