วันเกิดพ่อ

ก่อนครั้งหนึ่งเด็กน้อยคอยแต่คลาน
พ่อตั้งไข่ให้จนฉันเป็นได้
แตะที่ก้าวทีละน้อยๆ ในแต่ละช่อง
เกาะพ่อเดินเล่นตามประสาเยาววัย
พ่อถอดรองเท้าเก็บไว้โดยตรงเลย
เจ้าเด็กน้อยลองสวมเดินภูมิใจ
เราใส่เหมือนแม้จะหนักแต่เดินไหว
พ่อเป็นเหมือนภูเขาตาม
ที่ต่อไปคือรอยเท้าที่พ่อเดิน
ลูกย่างไม่ห่างเหินเดินตาม
ย่ำบุกป่าเขา ลำเนาไพรไม่ครั่นครม
เด็กน้อยตามอย่างพ่อไม่ท้อถอย
เติบใหญ่ถึงวันนี้พบกับชีวิตที่ผกผิน
ฉันจึงรู้ได้ว่ามันไม่ง่ายดังใจ
วันที่ถูกทุกข์ทับถมขมขื่นใจสักเพียงไหน
รองเท้าพ่อคู่ใหญ่ยังสอนใจเรา
วันที่ถูกทุกข์ทับถมขมขื่นใจสักเพียงไหน
พ่อมองว่าภูเขาเราจะตาม