Piosenka dla Lidi

Moja najdroższa, minęło tyle wspólnych lat,
Aż trudno uwierzyć, jak ten czas ucieka tak.
Ty byłaś zawsze miłością, która w sercu trwa,
Ty stworzyłaś dom, co wciąż w ramionach nas ma. Dzieci wyrosły już, poszły w świat swój własny,
A my stoimy tu — tacy sami, tacy jaśni.
I choć mijają dni, wciąż nam siebie trochę brak,
Bo Ty jesteś moim światem, a ja Twój od tylu lat.

Przy Tobie nauczyłem się żyć,
Przy Tobie śniłem każdy swój sen.
Gdy patrzę na nas — wiem, że chcę
Jeszcze raz przejść z Tobą cały ten dzień.
Bo miłość nasza nie zna lat,
Ona wciąż prowadzi nas.
Przy Tobie nauczyłem się żyć,
Przy Tobie śniłem swoje sny.

Dałaś mi dwie córeczki — Agnieszkę i Ewę,
A z nimi świat, co stał się piękniejszy niż przedtem.
A potem wnuki — Adaś, Hania, nasz mały cud,
Jakby los powiedział: „To Wasz najpiękniejszy trud”. I kiedy patrzę dziś na wszystko, co nam dał czas,
Widzę, że każdy dzień prowadził znów do nas.
Bo choć zmienia się świat, choć płynie życia nurt,
My wciąż trzymamy się za ręce — tak jak w pierwszy ślubny krok.

Przy Tobie nauczyłem się żyć,
Przy Tobie śniłem każdy swój sen.
Gdy patrzę na nas — wiem, że chcę
Jeszcze raz przejść z Tobą cały ten dzień.
Bo miłość nasza nie zna lat,
Ona wciąż prowadzi nas.
Przy Tobie nauczyłem się żyć,
Przy Tobie śniłem swoje sny.

A jeśli kiedyś czas nas dogoni,
Niech wie, że przeszliśmy go w zgodzie i w miłości.
Bo wszystko, co mam — to Ty,
I wszystko, co było — to nasze wspólne dni.

Przy Tobie nauczyłem się żyć,
Przy Tobie śniłem każdy swój sen.
I choć minęło tyle lat,
Wciąż chcę z Tobą zaczynać każdy dzień.
Bo miłość nasza trwa jak pieśń,
Co niesie nas przez życia brzeg.
Przy Tobie nauczyłem się żyć,
Przy Tobie śniłem swoje sny.