wspomnienie

[Zwrotka I]
Nie ma listków ani drzew,
Nie ma jutra ani wczoraj.
Nie ma ziemi, nie ma nieba,
Tylko cisza nieskończona.
A w tej ciszy płyną sny,
Jak przez mgłę dalekie cienie.
Tam odnajduję każdy ślad
Twoich oczu i wspomnienie.
[Refren]
Jest tylko nieprzebrana otchłań mojej miłości,
Do ciebie, kochana, przez czas i wieczność.
Będę z nią aż do świtu wszystkich gwiazd,
Z niewysłowioną tęsknotą w sercu.
Jest tylko nieprzebrana otchłań mojej miłości,
Co nie zna granic ni kresu istnienia.
I choć dzieli nas bezmiar przeszłości
Ty pozostajesz w morzu marzenia.
[Zwrotka II]
Noc przyniosła ukojenie,
Sen obudził dawne chwile.
Zapach włosów ukochanej,
Który wraca choć na chwilę.
Dotyk lekki jak skrzydła,
Jak anioła ciche dłonie.
Smak pocałunku zatrzymany
W serca niegasnącym płomieniu.
[Refren]
Jest tylko nieprzebrana otchłań mojej miłości,
Do ciebie, kochana, przez czas i wieczność.
Będę z nią aż do świtu wszystkich gwiazd,
Z niewysłowioną tęsknotą w sercu.
Jest tylko nieprzebrana otchłań mojej miłości,
Co nie zna granic ni kresu istnienia.
I choć dzieli nas bezmiar przeszłości,
Ty pozostajesz w morzu marzenia.
[Zwrotka III]
Jak dobrze mieć dar wspomnienia,
Gdy gasną wszystkie pewności.
Gdy przekraczałem wrota nieba,
Szukałem śladu twojej obecności.
Jak dobrze mieć ciebie w sobie,
Jak światło ukryte w oddali.
W morzu mojego wspomnienia
Fale twoje imię szeptały.
[Refren finałowy]
Jest tylko nieprzebrana otchłań mojej miłości,
Do ciebie, kochana, przez czas i wieczność.
Będę z nią aż do świtu wszystkich gwiazd,
Z niewysłowioną tęsknotą w sercu.
A kiedy ucichnie ostatni dźwięk,
I czas rozpłynie się w przestrzeni,
Pozostaniesz najpiękniejszym snem
W mojej wiecznej pamięci.