lyrics
[Verse 1]
ใต้แสงไฟในคืนเงียบเหงา
ใบยืนมองโทรศัพท์เก่าๆ
ชื่อว่า “ใบ” คนธรรมดา
หน้าตาไม่ดี ไม่มีใครสนใจ
เคยลองรัก เคยลองทักใคร
แต่หัวใจเหมือนแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มไป
คำว่า “ไม่ใช่” มันดังในใจ
จนเขาไม่กล้า
[Pre-Chorus]
จะกดส่งไปกี่ครั้ง
ก็เหมือนมือมันสั่นทุกที
กลัวคำตอบเดิมๆ
กลัวคืนนี้ไม่มีที่ยืน
[Chorus]
ใบ อย่าหนีไป
เธอไม่ได้แพ้ไปทั้งใจ
ใบ เงยหน้ามา
ยังมีคนรออยู่ตรงนี้
ใบ อย่าปิดมันไว้
แผลเก่าๆ มันจะจางไป
ใบ เชื่อสักครั้ง
ว่าคนธรรมดาก็มีค่า
[Verse 2]
เช้าตื่นมาเจอโลกใบเดิม
ร้านข้าวแกง รถเมล์ และหน้าจอเดิมๆ
เขาเก็บคำเจ็บไว้ในเสื้อเก่า
แล้วเดินช้าๆ เหมือนใจมันเบา
บางคืนก็อยากถามตัวเอง
ทำไมต้องรักแล้วจบลงแค่เดินหลงทาง
แต่ลึกข้างในยังมีเสียงเบา
บอกให้ลองอีกครั้ง
[Pre-Chorus]
จะกดส่งไปกี่ครั้ง
ก็ยังอยากหวังอยู่ดี
ถ้าพรุ่งนี้มีใคร
ช่วยยิ้มให้เขาสักที
[Chorus]
ใบ อย่าหนีไป
เธอไม่ได้แพ้ไปทั้งใจ
ใบ เงยหน้ามา
ยังมีคนรออยู่ตรงนี้
ใบ อย่าปิดมันไว้
แผลเก่าๆ มันจะจางไป
ใบ เชื่อสักครั้ง
ว่าคนธรรมดาก็มีค่า
[Bridge]
ถ้าคืนนี้มันยังหนัก
ให้ปล่อยมันตกลงตรงนี้
คนที่เคยถูกมองข้าม
ก็ยังเดินต่อได้ทุกที
ไม่ต้องเก่ง ไม่ต้องหล่อ
แค่ยังหายใจก็พอแล้ว
พรุ่งนี้อาจมีมือหนึ่ง
ที่จับเขาไว้แน่นกว่าเดิม
[Chorus]
ใบ อย่าหนีไป
เธอไม่ได้แพ้ไปทั้งใจ
ใบ เงยหน้ามา
ยังมีคนรออยู่ตรงนี้
ใบ อย่าปิดมันไว้
แผลเก่าๆ มันจะจางไป
ใบ เชื่อสักครั้ง
ว่าคนธรรมดาก็มีค่า
音樂風格
Thai pop ballad with a slow swaying pulse and soft acoustic-guitar bed, verse stays intimate and sparse while pre-chorus lifts with string pads and gentle snare swells; chorus opens wider with stacked harmony doubles and a short chantable hook. Use close-mic male vocal, breathy doubles on the last word of each line, tiny delay throws on the key phrase, and a final lift with reversed piano swell and warm room reverb, polished and emotional.