อเวจีร้อนจัด

[Verse 1]
แสงแดดลมร้อน
สะท้อนความมืดมืดในหัวใจ
ผิวหนังพองปวด
เหมือนทรวงอกถูกต้มในไฟ

ลมพิษกัดกิน
เลียกลิ่นเน่าในดินแห้งผะผ่า
ตาฟ้าขาวคล้ำ
เมฆดำคลุมโลกจนหายค่า

[Chorus]
อเวจีนี่แหละ ภัยโลกร้อน
ดวงตะวันกลืนฟ้าเป็นแผลผุกร่อน
เลือดเดือดเดือดเดือด ในเส้นที่ตาย
ใจไหม้ดำมืดดำ มองไม่เห็นปลาย

แสงแดดลมร้อน เผากระดูกในกาย
เสียงกรีดร้องแห้งไปกับฝุ่นทราย
อเวจีนี่แหละ โลกที่เราสร้าง
นรกบนดินที่หายใจไม่ออกจะวาย (เฮ่!)

[Verse 2]
ป่าร้องขอฝน
แต่ไฟลุกลามกลืนจนไม่เหลือ
ควันดำเข้าปอด
เปลี่ยนทุกลมหายใจเป็นเชือกเจือ

เด็กน้อยหลับไหล
ในห้องร้อนจัดไร้แม้เงาไม้
รอยยิ้มกลายเป็น
คราบเค็มเคียดแค้นบนหน้าไหม้

[Chorus]
อเวจีนี่แหละ ภัยโลกร้อน
ดวงตะวันกลืนฟ้าเป็นแผลผุกร่อน
เลือดเดือดเดือดเดือด ในเส้นที่ตาย
ใจไหม้ดำมืดดำ มองไม่เห็นปลาย

แสงแดดลมร้อน เผากระดูกในกาย
เสียงกรีดร้องแห้งไปกับฝุ่นทราย
อเวจีนี่แหละ โลกที่เราสร้าง
นรกบนดินที่หายใจไม่ออกจะวาย (อเวจี!)