lyrics
[Verse 1]
กระสุนที่ได้วาดไป
เปรียบความยุติธรรมไหม
ยิ่งยิงมากเท่าไร
ก็เหมือนยิ่งเป็นเช่นวีรชน
หลับตาคู่นั้นมืดลง
เอื้อมมือไปสัมผัสไว้
ยังปีศาจที่มี
ซึ่งกายาและความร้อนเหมือนเช่นคนทั่วไป
[Chorus]
กระสุนที่ได้วาดไป
ใครกันเป็นคนตัดสิน
เลือดที่ไหลริน
ล้างเรื่องโกหกหรือยิ่งเพิ่มบาปศิลป์
คำว่ากู้โลกบนปาก
แต่ในอกกลับสั่นกลัว
ถ้ายุติธรรมคือปืน
แล้วคนถือปืนคือใครกันตัวจริง
[Verse 2]
ภาพในจอเผาไหม้ใจ
เสียงโห่ร้องลอยกลางควัน
เราถูกสอนให้เลือกข้าง
หรือถูกสร้างให้เชื่อโดยไม่ถามมัน
มีคำสั่งจากฟ้าไกล
หรือแค่เสียงในหัวเราเอง
ทุกนัดที่ปล่อยทะลวงไป
เจาะรูใหญ่ให้กับความว่างเปล่าเติมเต็ม
[Chorus]
กระสุนที่ได้วาดไป
ใครกันเป็นคนตัดสิน
เลือดที่ไหลริน
ล้างเรื่องโกหกหรือยิ่งเพิ่มบาปศิลป์
คำว่ากู้โลกบนปาก
แต่ในอกกลับสั่นกลัว
ถ้ายุติธรรมคือปืน
แล้วคนถือปืนคือใครกันตัวจริง
[Bridge]
ถ้าความจริงมันเงียบงัน
และความฝันถูกปิดไฟ
ถ้าในมือเรามีเพียงไก
จะกล้าปล่อยหรือกล้าวาง (บอกมา)
[Chorus]
กระสุนที่ได้วาดไป
ใครกันเป็นคนตัดสิน
เลือดที่ไหลริน
ล้างเรื่องโกหกหรือยิ่งเพิ่มบาปศิลป์
คำว่ากู้โลกบนปาก
แต่ในอกกลับสั่นกลัว
ถ้ายุติธรรมคือปืน
ฉันขอวางปืนลงแล้วถามอีกครั้งว่า "ใครคือคน"
音樂風格
Dark dramatic Thai alt-rock; mid‑tempo groove with tom‑heavy drums, overdriven guitars, and male vocals that shift from tense whispers in the verses to a strained, anthemic belt in the chorus. Sub-bass swells under the hook, with eerie synth pads in the background. Bridge drops to almost spoken word over sparse chords, then everything slams back for a final soaring chorus with stacked harmonies.