Pozem kapitan a jego admiral

[Zwrotka 1]
Na pokładzie burdel jak w tanim reality show,
Ja – Pożem Kapitan, mam styl i flow.
Kuba Admirał? No proszę cię stary,
Zgubił kompas trzy razy… w tej samej tawernie bez wiary.

Krzyczy: „Ster w lewo!”, a płyniemy w prawo,
Wpadł na bojkę, mówiąc że to „strategia, brawo”.
Ja piję rum, on sok z kartonu,
I jeszcze pyta czy Bałtyk leży koło Bostonu.

[Pre-Chorus]
Załoga już patrzy i kręci głową,
Bo Admirał znowu pomylił mapę z paragonową.
Ja mówię: „Spokojnie, ogarniemy ten syf”,
On się pyta czy rekin to morski gryf.

[Refren]
Pożem Kapitan! – trzymam kurs i fason,
Kuba Nieporadny Admirał zgubił własny bastion.
Ja krzyczę: „Na armaty!” – ogień i dym,
On strzela selfie, bo „światło jest git”.

Pożem Kapitan! – legenda jak mit,
Kuba wpadł do wody, bo potknął się o świt.
Na siedmiu morzach już każdy to zna:
Jak Kuba dowodzi – to tonie nawet mgła.

[Zwrotka 2]
Chciał zrobić abordaż – pomylił burty,
Wskoczył do szalupy krzycząc „To skróty!”.
Załoga się śmieje, aż maszt się trzęsie,
Bo Admirał w Google pyta: „Gdzie są przęsła w przęśle?”.

Ja mam charyzmę jak sztorm w lipcu,
On ma odwagę… w trybie „po cichu”.
Kiedy mówię „atak”, on robi notatki,
I sprawdza czy piraci mają ważne podatki.

[Bridge – pół rap, pół krzyk]
Ej Kuba, Admirał z papieru,
Zgubiłeś flotę w pięć minut bez steru.
Ja tu rządzę, ty liczysz fale,
I mylisz tsunami z pluskiem w kanale.

[Refren x2 – mocniej]
Pożem Kapitan! – rum leje się strumień,
Kuba chciał być groźny, wyszedł jak mem.
Pożem Kapitan! – sztorm to mój bal,
A Kuba Nieporadny? Wieczny przypał.