ана

Тағдыр берген іңкәрліктен қайда асам?
Өлең жазып сыр да ақтардым айға сан.
Мына күз де сүреңсіз боп кетеді,
Өзіңменен қоштасуды ойласам.

Таусылады мына шетсіз ой қашан?
Жарқ етермін жігерімді қайрасам.
Мына күз де шұғылалы боп кетер,
Өзіңменен кездесуді ойласам.

Сырғи-сырғи аяқталар жыл демде,
Құпия боп қатталады сыр менде.
Қараша да қабақ шытып кеп қалды,
Өзіңменен жолыға алмай жүргенде.

Сезімімді қан-жоса қып тілгенде,
Тәтті мұңның салмағы ауыр зілден де.
Талай уақыт өте шығар зу етіп,
Кездесе алмай, қоштаса алмай жүргенде...