Nie jesteśmy idealni

Zwrotka 1
Patrzę w lustro — widzę blizny, małe pęknięcia
Trochę lęku w oczach, trochę niespełnienia
Nie zawsze jestem wersją z moich własnych snów
Czasem gubię drogę pośród tylu słów

Ty też chowasz serce pod za dużym swetrem
Udajesz, że nie boli, że masz wszystko w ręce
A przecież w środku cisza krzyczy: „Zobacz mnie”
Nie musisz błyszczeć — możesz po prostu być

Refren
Bo nie jesteśmy idealni
Mamy rysy, mamy cień
Czasem słabi, czasem mali
Ale to wciąż jesteśmy my
Nie musimy siebie zmieniać
By zasłużyć na czyjś wzrok
Chcę przy tobie móc oddychać
Nawet kiedy tracę krok

Zwrotka 2
Świat nam mówi: „Popraw siebie, jeszcze mało”
„Bądź kimś lepszym, niż wczoraj się wydawało”
A ja chcę usiąść obok ciebie tak jak jest
Bez poprawek, filtrów, masek, wielkich gestów

Twoje wady nie są wadą, kiedy patrzę tak
Widzę człowieka, nie projekt na sto lat
Nie naprawiaj się na siłę, proszę, nie
Twoje „niedoskonałe” jest wystarczające

Refren
Bo nie jesteśmy idealni
Mamy rysy, mamy cień
Czasem słabi, czasem mali
Ale to wciąż jesteśmy my
Nie musimy siebie zmieniać
By zasłużyć na czyjś wzrok
Chcę przy tobie móc oddychać
Nawet kiedy tracę krok

Bridge
Gdy świat się wali — zostań
Gdy milczę długo — zostań
Gdy nie mam siły walczyć — zostań obok mnie
Na dobre i na złe, nie tylko w jasny dzień
Nie bohater, nie ze stali
Po prostu człowiek… wystarczy mi

Refren – finał
Bo nie jesteśmy idealni
I już nie chcę innych ról
Z całym chaosem, z całym sercem
Chcę tu stać — po prostu tu
Jeśli mamy iść przez życie
To z szacunkiem, krok w krok
Nie poprawiaj mnie na siłę
Kochaj mnie… nawet gdy tracę głos

Outro (cicho)
Nie idealni…
Ale prawdziwi.