lyrics
[Verse 1]
เสียงพิณฮ้องหวาน นำลำเสียงอ้าย
ดีดไปตามฮู้สึก หัวใจตามสาย
ผืนดินบุรีรัมย์ ฝุ่นทางบินว่อน
ฮอดเวทีบ้านเฮา เจ้าก็ยืนคอย
[Chorus]
ให้เสียงพิณโซโล่ แทนอ้ายเว้าฮัก
ดีดขึ้นทุกห้องพัก สะกิดฮอดใจเจ้า
หากคำเว้าบ่เก่ง ก็ขอใช้เสียงพิณเล่า
หมอลำคนบ้านเฮา ฮักเจ้าหลายหลายเด้
[Verse 2]
นิ้วมือสะบัดสาย ดีดตามแววตา
เห็นเจ้าคอยฟังฮ้างหน้า ใจอ้ายสั่นกลัว
กลัวเจ้าไปหลงไผ๋ เมืองใหญ่เสียงดัง
เลยดีดให้สุดฝั่ง ให้ฮอดหูแต่เจ้า
[Chorus]
ให้เสียงพิณโซโล่ แทนอ้ายเว้าฮัก
ดีดขึ้นทุกห้องพัก สะกิดฮอดใจเจ้า
หากคำเว้าบ่เก่ง ก็ขอใช้เสียงพิณเล่า
หมอลำคนบ้านเฮา ฮักเจ้าหลายหลายเด้
[Bridge]
[โซโล่พิณลากยาว เสียงลำฮ้องรับแผ่ว]
ถ้าเจ้าฟังฮอดตอนนี้ ให้ฮู้ว่ามีคนรอ
ดีดพิณอยู่ข้างเวที รอเจ้าเด้อคนดี (อ้ายคอยเด้อ)
[Chorus]
ให้เสียงพิณโซโล่ แทนอ้ายเว้าฮัก
ดีดขึ้นทุกห้องพัก สะกิดฮอดใจเจ้า
หากคำเว้าบ่เก่ง ก็ขอใช้เสียงพิณเล่า
หมอลำคนบ้านเฮา ฮักเจ้าหลายหลายเด้
音樂風格
Lively modern mor lam with prominent phin solo lines weaving around the vocal; mid‑tempo groove with earthy khaen drones, tight drums, and warm bass. Verses start sparse, letting male vocals sit upfront; chorus swells with call‑and‑response backing, claps, and brighter phin riffs, then open space for a soaring instrumental phin break before the final hook.