سرزمین تاریک

**بند اول**
تو سرزمین تاریک، رویاها قفل و بسته،
آوازْ بی‌صدا شد، هر سازِ دل شِکسته.
دیوارا چشم و گوشن، سایه به سایه دنبال،
حرفای ما پر از بغض، خسته و بی‌ حس و حال.
**بند دوم**
قصه‌سرا بگو باز، از خواب و از رهایی،
از روزهای روشن، از نور و آشنایی.

ای قصه‌گوی خاموش، بیدار شو دوباره،
بسپار به باد صبحت، طوفان بساز هماره
اینجا ستاره پژمرد، مهتاب کجا می‌خنده،
هر آرزوی سبزی، در حسرته در بنده

**ترجیع‌بند (تکرار)**
می‌گن سکوت امنه، فریاد گناه داره،
لبخند جرم سنگین،اشکت ثواب داره
شوق به زندگیمون، گم شد توی طوفان،
ما منتظر می‌مونیم، بیداری با باران.