ควายเจ้าป่าพเนจร

(ท่อน 1)
แสงอาทิตย์อ่อนแรง ณ ปลายฟ้ากว้าง
ทุ่งหญ้าเขียวขจีทอดกายกว้างไกล
เงาไม้ใหญ่ทอดยาวเป็นทาง
กลางผืนดินแห่งนี้มีเรื่องราว

(Pre-Chorus)
เสียงกู่ก้องจากพงไพร แผ่วเบา
คือเสียงเรียกจากบรรพกาล
ผู้ยิ่งใหญ่แห่งป่า ผู้ที่ผู้คนเกรงขาม
คือควายเจ้าป่า ผู้กล้า ผู้ยืนหยัดนาน

(Chorus)
ควายเจ้าป่า พเนจรไปทั่วหล้า
เท้าแข็งแกร่งย่ำไป ไม่เคยเกรง
เขาสูงสง่าดุจดั่งศิลา
ในดวงตาคือความมุ่งมั่น ไม่เคยอ่อนแรง

(ท่อน 2)
ผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านแล้งผ่านฝน
กายใหญ่โตไม่เคยย่อท้อ
ลมหายใจระรินบอกความยิ่งใหญ่
ยืนตระหง่านกลางพายุที่โหมกระหน่ำ

(Pre-Chorus)
เสียงกู่ก้องจากพงไพร แผ่วเบา
คือเสียงเรียกจากบรรพกาล
ผู้ยิ่งใหญ่แห่งป่า ผู้ที่ผู้คนเกรงขาม
คือควายเจ้าป่า ผู้กล้า ผู้ยืนหยัดนาน

(Chorus)
ควายเจ้าป่า พเนจรไปทั่วหล้า
เท้าแข็งแกร่งย่ำไป ไม่เคยเกรง
เขาสูงสง่าดุจดั่งศิลา
ในดวงตาคือความมุ่งมั่น ไม่เคยอ่อนแรง

(Bridge)
แม้กาลเวลาจะหมุนเวียนเปลี่ยนผัน
จากรุ่นสู่รุ่น สืบทอดตำนาน
ผู้ปกป้องธรรมชาติ ผู้รักษาสมดุล
ในทุกย่างก้าวคือความเชื่อมั่น

(Solo – อาจเป็นเสียงปี่ หรือเครื่องดนตรีที่สื่อถึงความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ)

(Chorus)
ควายเจ้าป่า พเนจรไปทั่วหล้า
เท้าแข็งแกร่งย่ำไป ไม่เคยเกรง
เขาสูงสง่าดุจดั่งศิลา
ในดวงตาคือความมุ่งมั่น ไม่เคยอ่อนแรง

(Outro)
จนตะวันลับขอบฟ้า ลับสายตา
ควายเจ้าป่ายังคงยืนหยัดท้าทาย
เรื่องราวของเขาจะคงอยู่ตลอดไป
ในใจกลางป่า ในตำนานที่เล่าขาน... ควายเจ้าป่า
โอ... ควายเจ้าป่า ผู้ยิ่งใหญ่