"Nire Nortasuneko Neskatxa"

Txikia zinen, eguzki-begirada,
milaka bihurrikeria, barne-mundu zabala.
Guztiak engainatzen zenituen irribarrez,
baina etxean bazenekiten zer zinen benetan.

Nortasun sendoz, irriz eta grinaz,
hazten joan zara maitasunez eta abenturaz.

Eta gaur begiratzen zaitut, sinetsi ezin,
nire neskatxa emakume bihurtu da, finean.
Zure ideiak argi, ez zara bultzaka joaten,
zure bidea jarraitzen duzu, bihotzez, benetan.
Arduratsua, ausarta, zaren bezalaxe,
denok zaintzen gaituzu, ezer eskatu gabe.
Eta hazten zaren arren, badakizu:
beti izango zara nire txikitxoa.

Zure anai-arrebek miresten zaituzte,
zure adibidea da guretzat opari.
Gabe konturatu, gidatzen gaituzu,
zure indar goxoak lasaitasuna dakar guri.

Eta batzuetan ez baduzu zure buruan sinesten,
gogoratu gu zer ikusten dugun benetan:
inoiz itzaliko ez den argia,
bizitzaz eta maitasunez betea.

Eta gaur begiratzen zaitut, sinetsi ezin,
nire neskatxa emakume bihurtu da, finean.
Zure ideiak argi, ez zara bultzaka joaten,
zure bidea jarraitzen duzu, bihotzez, benetan.
Arduratsua, ausarta, zaren bezalaxe,
denok zaintzen gaituzu, ezer eskatu gabe.
Eta batzuetan sinestea kostatzen bazaizu,
entzun hau, bihotzez esaten dizuguna:

Maite zaitugu izugarri,
aita, ama… eta zure anai-arrebek ere bai.