W krainie Wyobraźni Mamy i Córki

Czasem ciemność jest blisko, a ból nie chce ustąpić,
Ale w moich oczach płonie ogień, który nigdy nie gaśnie.
W każdej biżuterii, w każdym kamieniu,
Odnajduję światło, które prowadzi mnie przez mrok.


W Krainie Wyobraźni, gdzie marzenia się rodzą,
Z serca płynie miłość, która wciąż nie zgasła.
Choroba zabiera siły, lecz nie odbierze mi nadziei,
Bo w tej Krainie to marzenia dają mi życie, dają mi sens.

Gdy słowa ludzi ranią, w sercu zostaje cisza,
Mówią, że nie dam rady, że to niemożliwe.
Ale w Krainie moich marzeń, w tej miłości bez końca,
Z każdym dniem odkrywam, że warto walczyć o to, co w sercu.

W Krainie Wyobraźni, gdzie marzenia się rodzą,
Z serca płynie miłość, która wciąż nie zgasła.
Choroba zabiera siły, lecz nie odbierze mi nadziei,
Bo w tej Krainie to marzenia dają mi życie, dają mi sens.


Każdy dzień to walka, ale wciąż trzymam się mocno,
Bo wiem, że miłość ma moc, by pokonać każdy cień.
Chociaż życie nie zawsze jest łatwe,
W Krainie Wyobraźni wciąż tworzę, mimo wszystko, z nadzieją.

W Krainie Wyobraźni, gdzie marzenia się rodzą,
Z serca płynie miłość, która wciąż nie zgasła.
Choroba zabiera siły, lecz nie odbierze mi nadziei,
Bo w tej Krainie to marzenia dają mi życie, dają mi sens

A Kraina rośnie, jak drzewo, które przez łzy wyrasta,
W każdej biżuterii, w każdym detalu – to moja dusza.
Choć życie zabiera mi siły, nie odbierze mi marzeń,
W Krainie Wyobraźni, mimo wszystko, zawsze będę tworzyć.