Jarek i Monika

Daleko jesteś, lecz w sercu tak blisko,
Każdy dzień bez Ciebie to jak cisza nad przepaścią.
Ty w kwiaciarni tworzysz piękno w Ostrowie,
Ja w Świnoujściu marzę, by znów być przy Tobie.
(Refren)
Monika, miłość nie zna granic,
Choć dzielą nas drogi, to łączy nas taniec.
Jak róże w ogrodzie, co kwitną co rano,
Ja zawsze do Ciebie wrócę tą samą drogą.
(Zwrotka 2)
Wiem, że czekasz, wśród zapachu kwiatów,
Dwóch małych bohaterów biega obok wśród rabatów.
Ja przy autach, Ty wśród róż i bzu,
Ale nasza miłość nie zna słowa „tu i znów”.
(Refren)
Monika, miłość nie zna granic,
Choć dzielą nas drogi, to łączy nas taniec.
Jak róże w ogrodzie, co kwitną co rano,
Ja zawsze do Ciebie wrócę tą samą drogą.
(Most)
BMW gotowe, by gnać w Twoje strony,
Zębców to nasz dom, tam serce jest schowane.
Kiedy wracam, świat ma inne barwy,
Bo Ty jesteś przy mnie – mój najpiękniejszy skarb.
(Refren – powtórzenie)
Monika, miłość nie zna granic,
Choć dzielą nas drogi, to łączy nas taniec.
Jak róże w ogrodzie, co kwitną co rano,
Ja zawsze do Ciebie wrócę tą samą drogą.
(Outro)
Na zawsze Twój Jarek, Twój Ponti oddany,
W Ostrowie czy w Świnoujściu – dla Ciebie te plany.
Bo miłość to więcej niż tylko odległość,
To serce, co bije w tym samym rytmie.