สงครามขี้ระเบิด

จากไทยสู่อินโด เจอเพื่อนรักกลายเป็นศัตรู
แต่ในวันนี้ ความอดทนก็ถูกทำลาย
ชักโครกนั้น…เต็มไปด้วยขี้
เพื่อนทำเมิน ไม่สนใจใยดี
อี๊ดมองไป แล้วมือเริ่มสั่น
ขี้ก้อนนั้น แหลกเละไม่เหลืออะไร
เธอไม่ยอม! ไม่ทนอีกต่อไป
เอาขี้ขึ้นมา… ป้ายมันให้กระจาย!
"เจอขี้กลับมา!" เธอตะโกนลั่น
ขี้เละไปทั่ว มันคือสงครามของจริง
ไม่ถอยแน่ ป้ายขี้ใส่หน้าอย่างโหด
เพื่อนตอบกลับ ป้ายคืนอย่างแรง
ขี้กระจายเต็มห้องน้ำ ทั้งสองต่างไม่ยอมใคร
ทุกท่วงท่าหนักแน่น เหมือนการฝึกฝนมาอย่างดี
อี๊ดขยับ ปาดขี้เข้าหน้าอีกฝ่าย
เพื่อนสวนกลับ ป้ายขี้เข้าหน้าคืน
กลิ่นลอยกระจาย มันแทบหายใจไม่ออก
แต่ศึกนี้ไม่จบจนกว่า…จะมีใครยอม
อี๊ดตะโกนเสียงดัง ท้าทายสุดใจ
สงครามขี้นี้ ต้องมีคนเป็นผู้ชนะ!
"เจอขี้กลับมา!" เธอตะโกนลั่น
ขี้เละไปทั่ว มันคือสงครามของจริง
ไม่ถอยแน่ ป้ายขี้ใส่หน้าอย่างโหด
เพื่อนตอบกลับ ป้ายคืนอย่างแรง
ในสงครามที่เละเทะนี้…ยังมีบางอย่างที่รู้สึก
ท่ามกลางขี้ที่กระจาย…ยังเหลือความเป็นเพื่อน
แต่ไม่มีใครยอมใคร ไม่จนกว่าศึกนี้จะจบ
ขี้ต้องกระจาย…เพื่อปลดปล่อยอารมณ์นี้ให้สิ้น!
"เจอขี้กลับมา!" เธอตะโกนลั่น
ขี้เละไปทั่ว มันคือสงครามของจริง
ไม่ถอยแน่ ป้ายขี้ใส่หน้าอย่างโหด
เพื่อนตอบกลับ ป้ายคืนอย่างแรง
สุดท้ายเมื่อทั้งคู่ยืนเหนื่อยในห้องน้ำ
ขี้เละเทะจนหมดแรง
แต่หัวใจพวกเขายังผูกพัน…ถึงจะเละ แต่มิตรภาพยังอยู่
สงครามขี้นี้จบลง แต่มิตรภาพจะคงอยู่ตลอดไป