op de solex door Drenthe

Verse 1:
Met de zon op mijn gezicht en de wind door mijn haar,
Rijd ik op mijn Solex, de wereld is zo klaar.
Langs groene velden, bossen en hei,
Op de wegen van Drenthe, voel ik me vrij.
Chorus:
Op de Solex door Drenthe, voel ik de vrijheid gaan,
Langs dorpjes en hunebedden, zie ik het verleden staan.
Van Assen naar Emmen, over zandwegen klein,
Op de Solex door Drenthe, wil ik altijd zijn.
Verse 2:
De geur van het platteland, het geluid van de natuur,
Elke bocht en kronkel, voelt als een avontuur.
Langs kanalen en boerderijen, zo vredig en stil,
Op de Solex door Drenthe, waar ik gaan wil.
Chorus:
Op de Solex door Drenthe, voel ik de vrijheid gaan,
Langs dorpjes en hunebedden, zie ik het verleden staan.
Van Assen naar Emmen, over zandwegen klein,
Op de Solex door Drenthe, wil ik altijd zijn.
Bridge:
Met elke kilometer, voel ik de band met het land,
De geschiedenis en de toekomst, hand in hand.
Het open landschap, de luchten zo wijd,
Op mijn Solex door Drenthe, een tijdloze rit.
Verse 3:
Bij het vallen van de avond, als de zon ondergaat,
Wordt Drenthe gehuld in een gouden gloed, zo laat.
De sterren komen tevoorschijn, de stilte zo diep,
Op de Solex door Drenthe, voel ik me geliefd.
Chorus:
Op de Solex door Drenthe, voel ik de vrijheid gaan,
Langs dorpjes en hunebedden, zie ik het verleden staan.
Van Assen naar Emmen, over zandwegen klein,
Op de Solex door Drenthe, wil ik altijd zijn.
Outro:
Dus hier is een toast op Drenthe, met haar paden zo oud,
Op de Solex door het landschap, voel ik me zo trots en stout.
In de stilte van de nacht, met de sterren zo hoog,
Op de Solex door Drenthe, voel ik de ware troost.