[Verse 1]
ลมบ่ายพัดผ้าม่านสีคราม
แก้วชาริมหน้าต่างยังอุ่นมือ
เรือเล็กค่อยถอยจากฝั่งไป
เหมือนคำบางคำที่ยังไม่พูด
[Pre-Chorus]
เธอถามว่าฉันคิดถึงอะไร
ฉันมองทางน้ำแล้วตอบช้า ๆ
[Chorus]
ลมทะเลไม่ได้มีแค่กลิ่นเกลือ
ยังมีเสียงหัวเราะติดปลายผม
มีวันเก่าที่เราเดินเท้าเปล่า
มีคำสัญญาเบา ๆ ซ่อนในลม
ถ้าคืนนี้เธอยังจำได้เหมือนกัน
ช่วยเก็บเรื่องนั้นไว้ข้างใจ
[Verse 2]
ร้านเดิมเก็บเก้าอี้ขึ้นทีละตัว
ป้าคนขายโบกมือให้จากหน้าร้าน
ทรายติดอยู่ตรงขอบรองเท้า
แต่ไกลแค่ไหนก็ยังพากลับบ้าน
[Pre-Chorus]
เธอถามว่าฉันจะกลับมาไหม
ฉันยิ้มให้คลื่นที่ซัดเข้าฝั่ง
[Chorus]
ลมทะเลไม่ได้มีแค่กลิ่นเกลือ
ยังมีเสียงหัวเราะติดปลายผม
มีวันเก่าที่เราเดินเท้าเปล่า
มีคำสัญญาเบา ๆ ซ่อนในลม
ถ้าคืนนี้เธอยังจำได้เหมือนกัน
ช่วยเก็บเรื่องนั้นไว้ข้างใจ
[Bridge]
ไม่ต้องรอให้ฟ้าสว่าง
ไม่ต้องรู้ว่าพรุ่งนี้เป็นเช่นไร
แค่ยังมีทางกลับมาหากัน
ก็พอให้ใจออกเดินต่อไป
[Final Chorus]
ลมทะเลไม่ได้มีแค่กลิ่นเกลือ
ยังมีชื่อเธออยู่ในเสียงคลื่น
มีแสงเช้าตรงปลายทางเดิน
มีเรื่องของเราที่ไม่เลือน
ถ้าวันไหนเธอเหนื่อยจากทางไกล
เปิดหน้าต่างแล้วฟังลมไป
[Outro]
ฟังลมไป
ฉันยังอยู่ไม่ไกล
รูปแบบของดนตรี
Thai indie folk-pop with a gentle coastal sway, intimate warm female vocal, fingerpicked acoustic guitar and soft piano opening, brushed percussion and rounded bass entering in the verse, wider harmonies and light strings lifting the chorus, close natural vocal with organic spacious mix, reflective but quietly hopeful