හෙට එළියක් වැටීයන්... නයනා ලියනගේ

මහ වැසි වැටී...සැඩ පහරින් සේදී ගිය..... සුන්බුන් මැද සොයමි අරුතක් නැසී....ගිය...කොහි විද..කෙසේ විද මැකිලා ගිය අතීතය....කොතැනක යළිත් හමුවෙද හමු නොම වේද................................................අකුසල් මඩවගුරෙහි ගිලී සිටිය....
මනුසත් කැල නසා පිවිතුරු කල සැටිය........ඒ මහ සැඩ වතුරේ... තුරු මුදුන්...වසා.............වනසා....සයුරට ගිය සැටිය...................................
............ ඉර පායා.....ඉර මුදුනට නැගීයන්.........සඳ පායා........සඳ මුදුනට නැගීයන්.....ලෝකය සන්සිඳීයන්...........හෙට දින එළියක් වැටීයන්.............හෙට එළියක් වැටීයන්......අඳුර නසා....හෙට එළියක් වැටීයන්.....