АПАМА

[Intro]
Апаке...
Бул ыр сизге арналат...

[Verse 1]
Айылымда “Поворот” деп эркелеткен,
Бурулуш апам — мээрим төккөн берекем.
Тагдыр сынып, турмуш сыноо келгенде,
Бизди сактап тик көтөрдүң үйүңдөн.

Атам жок деп эңкейген жок кабагың,
Жашың төгүп билдирбедиң санааңды.
Үч балаңды кем кылбастан чоңойттуң,
Эне деген сендей болот чын дагы.

[Chorus]
Апаке жан, асылым менин,
Алтынбек деп өзүң койгон атым менин.
Өжөр мүнөз, күчтүү жүрөк бергенсиң,
Өмүр бою өчпөйт сенин баркың менин.

Жетимсиреп калтырбадың биздерди,
Жөлөк болдуң бороондуу күндөрдө.
Жетим эмес — бактылуубуз биз бүгүн,
Сен бар үчүн ушул жарык дүйнөдө.

[Verse 2]
Кыргыз салтын аттап өтүп тайманбай,
Тун уулуна атты өзүң койгонсуң.
“Алтынбек” деп ак тилегиң арнадың,
Тагдырыма алтын жолду чойгонсуң.

Азыр дагы жетимишке таясаң да,
Эмгек менен өткөрөсүң ар таңды.
Өжөрлүгүң — биздин күчүбүз болуп,
Тике кармап келесиң сен бул үйдү.

[Bridge]
Колдоруңдун табы кетпейт жүрөктөн,
Ак жоолугуң ыйык бизге түбөлүк.
Сенин өмүр — сабак бизге, апаке,
Мээримиңе эч нерсе жок теңелип.

[Final Chorus]
Апаке жан, аман болчу дайыма,
Бакыт консун сенин жарык үйүңө.
Поворот деп эл атаган Бурулуш,
Таянычың бололукчу өмүрдө...