Biała scania

Kiedy świta nowy dzień nad autostrad cieniem,
Bastuś rusza białą Scanią swoim przeznaczeniem.
Kilometry płyną cicho, Europa budzi się,
Ale w sercu zawsze dom i Beata gdzieś.
Na parkingach obcy język, kawa, noc i deszcz,
Ale w duszy zawsze wraca to, co kochasz też.
Bo tam czeka ukochana i znajomy stary świat,
Dla tych chwil pokonasz każdą drogę jeszcze raz.
Hej, Bastuś — król europejskich tras,
Biała Scania niesie go przez każdy czas.
W radiu Górnik, serce bije mocniej znów,
Zabrze w duszy i szum asfaltowych słów.
Lolek mruczy gdzieś przy domu przez spokojną noc,
Najki macha ogonem, kiedy wracasz pod swój płot.
I choć życie gna daleko przez granice, mgłę i kurz,
To dla swoich zawsze wracasz — taki właśnie jesteś już.
CB radio cicho gra gdzieś między snem a dniem,
Autostrady ciągną dalej swoim długim snem.
Ale Bastuś trzyma kierę pewnie tak jak los,
Bo prawdziwy facet zawsze zna swój własny głos.
Na koszulce biało-niebieskiej zapisany klub,
Górnik Zabrze — to nie moda, to po prostu duch.
Każdy mecz jak stara pieśń, co dodaje sił,
Nawet kiedy ciężki tydzień mocno plecy zgił.
A w sklepie w Ciecierzynie świat zatrzymać można znów,
Tam po trasie każdy chłopak znajdzie kilka dobrych słów.
Brzęk butelek, śmiech pod nosem, stary westernowy bar,
I po pracy zawsze można wychylić zimny browar tam!
Jest i Tadek — dobry sąsiad, chociaż starszy kilka lat,
To przy piwie i rozmowie nieraz lepszy niż niejeden brat.
Zna historie dawnych czasów, kiedy inny był ten świat,
A gdy trzeba — zawsze pomoże, taki właśnie z niego chwat.
Pod sklepikiem w Ciecierzynie nieraz śmiechy lecą w dal,
O Górniku, o trasach i jak życie goni czas.
Bo nieważne ile latek — ważne, kto prawdziwym jest,
A Bastuś z Tadkiem dobrze wiedzą, czym przyjaźni wartość jest.
Pięćdziesiątka? To dopiero nowy szlak i nowy kurs,
Jeszcze nieraz biała Scania przejedzie świata pół.
A gdy wieczór przyjdzie cicho i odpocznie świat,
Bastuś z Beatą będą śmiać się dalej tak jak dziś.