22 жыл

Куплет 1:
Сабира, есіңде ме, бастаған күндер,
Жоқ еді байлық, бірақ бар еді үміттер.
Қол ұстасып, жолға бірге шыққанбыз,
Қиындықты үнсіз ғана жұтқанбыз.

Жаңбыр жауса – бірге болып паналадық,
Жел соқса да, бір-бірімізден табалдық.
Жиырма екі жыл – көзді ашып жұмғандай,
Сен қасымда, мен тірімін соған жай.

Қайырма:
Жылама, жаным, бәрі артта қалды ғой,
Сол күндердің ізі жүректе қалды ғой.
Бес баланың күлкісі – біздің жеңіс,
Өмір бізді сынаса да, біз жеңдік.

Куплет 2:
Сабина – тұңғыш, үмітімді жалғаған,
Әйкежаным мейіріммен арнаған.
Айбарым – арқа сүйер жалғыз ұл,
Егіздерім – Аяна, Раяна – қос бір гүл.

Түндер өтті, уайыммен көз ілмей,
Бәрі үшін сен жүрдің ғой төзіммен.
Сабира, сен болмасаң – мен кіммін,
Осы бақты бірге көрдік, сен – тірегім.